Hayley Kiyoko regisseert tedere tienerromance 'Girls Like Girls' naar haar virale hit

Popster verwerkt nummer uit 2015 tot gevoelig verhaal uit de vroege jaren 2000 over eerste liefde en queer ontdekking

Een decennium nadat Hayley Kiyoko haar aanstekelijke single uit 2015 uitbracht, is het nummer uitgegroeid tot een volledige speelfilm die dezelfde rauwe vonk van jonge queer romantiek vastlegt. De film volgt twee tieners uit de voorsteden wier hechte vriendschap uitgroeit tot iets intiemers tijdens een zwoele zomer en levert een emotioneel verhaal dat zowel tijdloos als fris intiem aanvoelt.

Nummer groeit uit tot speelfilm met persoonlijke visie

Kiyoko schreef het scenario samen met Chloe Okuno en Stefanie Scott, de actrice die in de originele videoclip speelde. Het project bouwt voort op Kiyoko's eerdere young-adultroman die ontstond uit het verhaal van de personages Coley en Sonya. Het decor van de vroege jaren 2000 voegt nostalgie toe en benadrukt tegelijk hoe veel er sindsdien is veranderd voor jonge lhbtq'ers, met desktopberichten in plaats van smartphones en minder publieke rolmodellen.

Verhaal richt zich op eerste liefde in plaats van coming-out

De zeventienjarige Coley, gespeeld door Maya da Costa, heeft haar aantrekkingskracht op meisjes al geaccepteerd en wacht gewoon op de juiste connectie. Een recent verlies brengt haar naar een nieuwe stad, waar ze de uitbundige Myra Molloy als Sonya ontmoet. Hun band ontstaat snel door gedeelde momenten die vriendschap en romantiek doen vervagen, van geleende jassen tot aarzelende aanrakingen tijdens autoritten. Coley's vader, gespeeld door Zach Braff, biedt stille steun tijdens haar aanpassing.

Hoofdrollen verankeren zachte emotionele warmte

Da Costa brengt stille diepgang en af en toe uitbarstingen van jeugdige onnozelheid in Coley, terwijl Molloy een overtuigende mix van zelfvertrouwen en innerlijk conflict neerzet als Sonya. Hun chemie draagt de stillere scènes van de film, waarbij de spanning van opkomend verlangen wordt belicht zonder dramatische coming-outclichés. Een derde acteur, Levon Hawke, speelt Sonya's bezitterige vriend en voegt spanning toe aan de centrale relatie.

Cinematografie vangt zonnig voorstedelijk magisch licht

Gefilmd door cameravrouw Sonja Tsypin baadt de film zijn locaties in warm, gouden licht dat de dromerige zomersfeer versterkt. Kiyoko toont duidelijk talent achter de camera en balanceert stemming en personageontwikkeling op een manier die suggereert dat ze ook projecten buiten haar eigen muziekcatalogus aankan. De aftiteling bevat een vertraagde versie van het originele nummer, waarmee de film terugkeert naar zijn muzikale oorsprong met een gevoel van hoopvol idealisme.