Haley Lu Richardson beschouwt haar casting als Twila in Peacock's Ponies als meer dan gelukkig getimede casting. De rol van de vrijgevochten secretaresse die CIA-agente wordt, sluit nauw aan bij haar eigen persoonlijkheidskenmerken en vormt volgens haar een ideale match voor het in de jaren 70 spelende spionagedrama.
Richardson werkte intensief samen met kostuumontwerper Anastasia Magoutas, inclusief gezamenlijke thrifting-trips. Een vroege vondst betrof opvallende cowboylaarzen met vlinders en vlammen, die de toon zetten voor een doordachte garderobe die de ongefilterde natuur van het personage en haar ontwikkeling in het verhaal weerspiegelt.
De actrice merkt op dat ze de rol enkele maanden eerder nog niet had kunnen spelen door haar eigen ontwikkeling. Ze zag sterke overeenkomsten in persoonlijkheid en kernkwaliteiten, maar onderscheidde het personage via specifieke stempatronen, houding en maniertjes, waaronder een meer masculiene fysieke uitstraling.
Samen met een dialectcoach onderzocht Richardson hoe Twila's spraakpatronen zowel als harnas als authentieke expressie dienen. Het personage speelt in op het beeld van ongepolijst en provinciaals om oordeel te voorkomen, terwijl verborgen schaamte uit een moeilijke achtergrond langzaam zichtbaar wordt.
We moeten een vrouw president maken, en alle problemen verdwijnen.
Richardson benadrukt de centrale relatie tussen Twila en Bea, gespeeld door Emilia Clarke. De twee vrouwen, als tegenpolen neergezet, beïnvloeden elkaar geleidelijk via wederzijdse steun in een door mannen gedomineerde omgeving. Volgens haar verankert deze dynamiek het spannende spionageplot in herkenbare emotionele thema's.
De zes maanden durende opnames in Boedapest vielen samen met Richardsons dertigste verjaardag. Ze beschrijft de ervaring als helend en bevrijdend, gekenmerkt door veel gelach onder cast en crew ondanks drukke schema's en incidentele ziekten.
Het spelen van Twila hielp Richardson aspecten van zichzelf te omarmen die ze eerder als gênant beschouwde. Ze uitte een sterke band met het personage en optimisme over een vervolg, en polste zelfs plagerig netwerkexecutives over een mogelijk tweede seizoen tijdens branche-evenementen.