De bondscoach van Paraguay, Gustavo Alfaro, deelde de motiverende toespraak die hij aan zijn spelers richtte voor de wedstrijd tegen Duitsland op het WK. In zijn woorden benadrukte Alfaro de verschillen in achtergrond tussen beide teams en de diepe betekenis van de overwinning voor het Zuid-Amerikaanse elftal.
Volgens Alfaro herinnerde hij zijn voetballers er altijd aan dat de tegenstanders waren opgeleid in de beste Europese academies. Daarentegen kwam het Paraguayaanse team uit de rode aarde, met shirts die dat land vertegenwoordigen waar velen blootsvoets begonnen te spelen. Deze achtergrond impliceert de inspanning van families die gemakken opgeven zodat hun kinderen een droom kunnen najagen.
De coach benadrukte dat ouders stille offers brengen zodat de jongeren kunnen trainen, soms tot het punt van financiële moeilijkheden. Hij stelde dat geen enkele vader aarzelt om de droom van zijn kind te steunen, en die achtergrond van inspanning en ontberingen definieert de groep.
Alfaro verduidelijkte dat de triomf niet alleen te danken is aan de bescheiden afkomst, noch de nederlaag aan de bevoorrechte context van de tegenstanders. Hij erkende de middelen en infrastructuur die teams als Duitsland vier sterren op hun wapen laten voeren, maar verklaarde dat hij nooit afstand zou doen van zijn wortels, omdat die mensen en het team vormen.
Het was een absolute demonstratie van eigenliefde en overtuiging. Een mengeling van bloed, offer en utopie die mogelijk maakte wat onmogelijk leek. Zonder enige twijfel is dit de belangrijkste overwinning van mijn carrière als trainer.
De strateeg bedankte zijn spelers voor het schenken van een onvergetelijke avond. Hij beschreef een moment in het stadion waar de sfeer, het gevoel en de liefde voor het elftal hem volledig overweldigden.
Voor Alfaro was dit de grootste overwinning van zijn leven en hij uitte de wens dat het slechts het begin is van vele meer.