Gurvinder Singh brengt met 'Rehmat' trauma van deling naar Locarno-competitie

Als enige Indiase film in de hoofdcompetitie put het uit familieverhalen en hedendaagse realiteit in Punjab voor zijn wereldpremière.

Indiase regisseur Gurvinder Singh brengt zijn nieuwste speelfilm naar de hoofdcompetitie van het 79e Locarno Film Festival. Getiteld Rehmat, is de film de enige Indiase titel die dit jaar is geselecteerd voor de Concorso Internazionale en maakt kans op de hoogste prijs van het festival, de Pardo d'Oro.

Real-life tragedie vormt visie van de filmmaker

De productie kende al vroeg verdriet. De familie die woonde in het huis dat als voorouderlijk huis van hoofdpersoon Rashid Ali diende, verloor kort na het eerste bezoek van Singh en zijn team hun 19-jarige zoon aan een overdosis drugs. Singh herinnerde zich dat hij tijdens dat eerste bezoek tekenen van druggebruik had opgemerkt. De jongeman overleed binnen twee maanden. De ervaring liet een diepe indruk achter op de regisseur terwijl hij zich voorbereidde op de opnames in de regio.

Drie verhalen verkennen ontheemding en geërfd verdriet

Rehmat bewerkt korte verhalen van de Punjabi-schrijfster Ajeet Cour. Het verweeft drie verhalen die zich afspelen in het hedendaagse Punjab en draaien om thema's van ontworteling en generatieverlies. Singh voelde een persoonlijke band via zijn eigen familieachtergrond. Cour behoort tot de generatie van zijn grootouders die na de deling van Lahore en andere gebieden in westelijk Punjab naar Delhi migreerden.

Regisseur vindt persoonlijke afsluiting via het project

Singh heeft drie decennia besteed aan het documenteren van de volkstradities en orale geschiedenis van Punjab. Vijftien jaar na de première van zijn debuutfilm in Venetië beschrijft hij de nieuwe film als een onverwachte afsluiting. Hoewel hij de deling niet heeft meegemaakt, voelde hij het gewicht van het trauma tijdens de jaren van militantie en het anti-Sikh-geweld in Delhi in 1984. Het project stelde hem in staat lang gekoesterde gevoelens over het verdeelde land en zijn mensen te uiten.

Naseeruddin Shah committeert zich vroeg aan de hoofdrol

Veteraan Naseeruddin Shah speelt Rashid Ali, een Punjabi-moslim die na decennia in Engeland terugkeert naar zijn geboorteplaats. Shah stemde in met de rol voordat hij veel details kende, aangetrokken door Singh's eerdere werk en de weergave van de onrust in Punjab. Singh benaderde de ster met slechts een ruwe schets van het personage. Shah's betrokkenheid hielp de rol uit te breiden en bracht overtuiging en aanwezigheid die de vertolking vormgaven.

Ik had Gurvinder’s films gezien en was er diep door geraakt. Zijn cinematografische gevoeligheid en zijn kijk op de onrust in zijn thuisstaat maakten diepe indruk. Ik dacht gewoon dat ik graag deel zou uitmaken van zulke films.

— Naseeruddin Shah, Interview met Variety

Lange takes en authentiek personagewerk bepalen de stijl

Singh kiest in de hele film voor lange, ononderbroken shots, inclusief de openingssequentie die een van de centrale personages introduceert. Hij waardeert het ononderbroken gevoel van tijd dat deze takes creëren, zowel voor statische als bewegende camerawerk. Praktische behoeften vereisen soms montage, maar beide benaderingen leveren verschillende kwaliteiten van aandacht op die weerspiegelen hoe mensen het leven ervaren.

Shah, die geen Punjabi is en de taal met oefening eerder dan vloeiend spreekt, omarmde de buitenstaander-kwaliteit die dit aan Rashid verleende. Hij merkte op dat de ambiguïteit van het personage, inclusief een eerste introductie aan dorpelingen als God, geen volledige psychologische analyse van de acteur vereist. Empathie met de situatie is het belangrijkst.

Dorpslocaties beïnvloeden verhaal en weerspiegelen sombere realiteit

Naast het hoofdgebouw veranderde het dorpsmilieu zelf, inclusief een vervallen 19e-eeuwse school en verwaarloosde steegjes, het verhaal tijdens de scouting. Singh ziet het hedendaagse Punjab als gekenmerkt door een gebrek aan verbeeldingskracht onder jongere generaties en zijn eigen leeftijdgenoten. Hij wijst op gehechtheid aan grondbezit, kaste-identiteit en een zorgwekkend genderdiscours in plattelandsgebieden dat veel jonge vrouwen naar het buitenland drijft.

Bijrolbezetting en internationale coproductie

De ensemblecast bestaat uit Suvinder Vicky, Mita Vashisht, Navjot Randhawa en Diya Kamboj. De gevierde Punjabi-dichter Jaswant Zafar maakt op 60-jarige leeftijd zijn acteerdebuut in de rol van Harjap. Singh castte de niet-acteur wetende dat hij zichzelf op het scherm zou spelen en de natuurlijke kwaliteiten en emotionele diepgang zou brengen die voor de rol waren bedoeld.

Singh en Arpana Caur produceerden de film. Andrei Cosmin Illes en Némésis Srour fungeerden als coproducenten. Het markeert een coproductie tussen India’s Vahao Studio en de nieuw opgerichte Parijse Pavo Films, hun eerste project.

Shah prijst het eigen geluid van de regisseur

Shah, wiens carrière begon in de parallelle cinemabeweging van de jaren zeventig, gelooft dat zijn vroege ervaring hem voorbereidde op dit soort projecten. Hij stelt dat Singh andere hedendaagse Indiase filmmakers is voorbijgestreefd. Films die thema's uit de delingsperiode behandelen blijven essentieel, voegt hij toe, ook al bereiken ze in eerste instantie kleinere publieken, omdat ze als documenten blijven bestaan.

Regisseur keert na voltooiing terug naar schilderen

Singh zegt onzeker te zijn over zijn volgende project. Hij kwam via onverwachte omstandigheden in de film terecht nadat hij was opgegroeid met een focus op schilderen en schrijven. Hij is de laatste dagen weer gaan schilderen.

Tags bij dit artikel