Guillermo del Toro arriveerde dit jaar op het Filmfestival van Cannes met meer dan alleen een gerestaureerde print. Hij bracht de twintig jaar oude fantasyfilm terug die zijn carrière veranderde en het festival hielp verschuiven naar gedurfdere, genre-gedreven verhalen van over de hele wereld.

Del Toro herinnert zich de explosieve ovatie in Cannes

Twintig jaar eerder verwachtte del Toro weinig aandacht toen Pan's Labyrinth als laatste in de competitie werd vertoond. Veel journalisten waren het festival al ontvlucht. In plaats daarvan zat de zaal stampvol en kreeg de film een staande ovatie die 23 minuten duurde, een record dat nog steeds geldt. Del Toro vergeleek de lengte met een gemiddelde woon-werkrit.

Het moment noemde hij overweldigend. Normaal gesproken ingetogen in Cannes, werd het publiek luider en emotioneler naarmate de aftiteling begon. Regisseur Alfonso Cuarón moedigde hem aan de golf van genegenheid te aanvaarden.

Productieproblemen hadden het project bijna laten mislukken

De weg naar die triomfantelijke vertoning was zwaar. Del Toro noemde de ervaring de op een na slechtste van zijn carrière, na alleen de moeizame productie van Mimic. Financiering was moeilijk te vinden en elke fase, van preproductie tot postproductie, bracht nieuwe obstakels. Het team leverde de print aan Cannes met nauwelijks tijd over.

Verhaal combineert fantasy en verzet in de echte wereld

Het verhaal speelt zich af in 1944 in Spanje na de Burgeroorlog en volgt de jonge Ofelia die een wrede militaire huishouding moet trotseren terwijl ze drie opdrachten uitvoert die haar door een mysterieuze faun worden opgelegd. Del Toro weefde haar magische reis samen met de echte ondergrondse strijd van de Spaanse republikeinen en presenteerde verbeelding als een vorm van verzet.

Cannes-vertoning markeerde een verschuiving in de festivalprogrammering

Del Toro ziet de competitie van 2006, waarin ook Park Chan-wooks Oldboy zat, als een keerpunt. De twee films hielpen Cannes open te stellen voor genrefilms en stemmen van buiten Europa en de Verenigde Staten. Eerdere Mexicaanse inzendingen waren alleen in de zijprogramma’s te zien.

Film won grote prijzen en succes wereldwijd

Na Cannes reisde de film naar New York en Toronto, waar hij opnieuw sterke reacties opriep. Hij kreeg zes Oscarnominaties en won er drie voor cinematografie, art direction en make-up. Met een budget van minder dan 20 miljoen dollar bracht de film uiteindelijk 83 miljoen dollar op over de hele wereld.

Restauratie benadrukt ambachtelijke beelden

Bij het terugkijken van de film voor het jubileum viel del Toro de fysieke ambachtelijkheid op. Elke set, elk rekwisiet en elk meubelstuk werd vanaf nul gebouwd, op één boslocatie na. Het bewuste contrast tussen de warme, ronde fantasiewereld en de koude geometrie van het domein van de kapitein blijft krachtig.

De originele visuele effecten liet hij onaangeroerd, omdat er in Pan's Labyrinth niets hoefde te worden aangepast, in tegenstelling tot een mislukte scène in Blade II.

Nieuwe 3D-versie en wereldwijde bioscoopuitbreng gepland

De gerestaureerde versie opent op 9 oktober in de Verenigde Staten via Cineverse en Fathom Entertainment. StudioCanal brengt de film dit najaar in de bioscoop uit in belangrijke internationale markten, gevolgd door collector’s editions. Cinépolis verzorgt Mexico en Latijns-Amerika.

Voor het eerst wordt de film ook in 3D vertoond. Del Toro heeft maanden besteed aan het kalibreren van de conversie bij SDFX Studios. Hij wil diepte expressief gebruiken, waarbij de echte wereld platter blijft en het imaginaire rijk meer dimensie krijgt. Het werk gaat door en zal nog enkele maanden in beslag nemen.

Anders dan bij sommige van zijn andere projecten bereikt Pan's Labyrinth steeds nieuwe jonge kijkers in plaats van mee te verouderen met het oorspronkelijke publiek. Del Toro ziet dit als verbonden met de kernboodschap over jeugdige overtuiging tegenover twijfel.

Regisseur roept op tot verzet via verbeelding

Del Toro gelooft dat heruitgaven naast nieuwe releases thuishoren in de toekomst van bioscoopvertoningen. Hij herinnerde eraan hoe klassieke films vroeger regelmatig terugkeerden naar de bioscoop en herhaalde kijkers trokken.