De Chinese regisseur Gu You werkt al aan een vierde film in zijn serie die is gemodelleerd naar traditionele landschapsschilderkunst. Het nieuwste deel, The First Taste of Loneliness, ging in competitie in wereldpremière tijdens het Busan International Film Festival en verkent thema's van verlies over drie generaties vrouwen.
Gu, eerder gecrediteerd als Gu Xiaogang voor zijn debuut Dwelling in the Fuchun Mountains, had aanvankelijk een trilogie gepland. Het werk aan de tweede film, Dwelling by the West Lake, overtuigde hem ervan dat het onderwerp verdere verkenning verdiende. Onderzoek en ontwikkeling voor het volgende project zijn al gaande en het kan genre-elementen bevatten zoals romantiek, roadmovie of suspense.
Het nieuwe verhaal draait om drie generaties vrouwen die eenzaamheid onder ogen zien na het overlijden van een geliefde vader. Zhou Xun, Xi Meijuan en Wang Shengdi spelen de hoofdrollen. Losange Films verzorgt de internationale verkoop van de Chinees-Franse coproductie die is geproduceerd door Hangzhou Shanshui Films en het Franse Tandem Films, dat de film ook in Frankrijk zal uitbrengen.
Al met al voel ik, ook al heb ik drie films afgerond, dat ik nog maar net begin – eerlijk gezegd, net begin. Het voelt alsof ik slechts een klein fragment heb begrepen van de relatie tussen cinema en landschap.
De film opent met een sterfgeval in de familie. Gu putte inspiratie uit de ervaring van zijn vrouw nadat haar vader kort na hun kennismaking de diagnose alvleesklierkanker kreeg. Hij overleed een jaar na hun huwelijk. De titel komt van een nummer van Teresa Teng dat aan het eind te horen is.
Gu merkt op dat eenzaamheid verandert met de leeftijd. Op jonge leeftijd draait het vaak om romantiek, later raakt het scheiding, leven en dood. Het verhaal verwijst ook naar de Song-dynastie-dichter Su Dongpo en boeddhistische ideeën over lijden dat leidt tot verlichting, met de lotus als metafoor voor groei uit moeilijke omstandigheden.
Gu en cameraman Takimoto Mikiya stelden strenge regels op voor de opnames, waaronder de eis dat elke shot functioneert als een scène in een schilderij. De afgewerkte film bevat iets meer dan vijftig shots, waarvan vele in lange takes zonder digitale stitching. Gu vermeed computergegenereerde beelden om de authenticiteit van de acteerprestaties en de cinematografie te behouden.
Openbare opnamelocaties, waaronder een scène in een ziekenhuis, vereisten zorgvuldige planning om realisme te behouden met herkenbare sterren als Zhou Xun. De crew bereidde camera's vooraf voor en wisselde soms van locatie wanneer omstanders de acteurs opmerkten.
Toen ik daar zat, had ik het gevoel dat ik een meester aan het werk zag – ze is werkelijk een meester, vooral met zulke lange takes. We noemen het ‘acteren zonder te acteren’.
Een subplot volgt een weduwe, gespeeld door Xi Meijuan, die een nieuwe relatie begint, wat frictie in de familie veroorzaakt. Gu merkt op dat China, net als Japan en Zuid-Korea, te maken heeft met een vergrijzende samenleving waarin zulke situaties veel voorkomen. Hij contrasteert het oosterse conservatisme met opener houdingen in Europa, met verwijzing naar Hong Sang-soo's Claire's Camera als voorbeeld.
Gu's geboorteplaats ligt langs de Fuchunrivier, het decor van het beroemde schilderij dat zijn eerste film meer dan zeshonderd jaar geleden inspireerde. Het nieuwste verhaal speelt zich af in Hangzhou. Het Busan International Film Festival loopt tot en met 15 oktober.