Antoine Griezmann kon zijn tranen niet inhouden terwijl hij probeerde de toespraak voor te lezen die hij had voorbereid voor zijn afscheid in het Metropolitano. De Franse aanvaller stopte meerdere keren voor de 64.396 mensen die in hun stoelen bleven zitten om hem het laatste afscheid te geven, ondanks dat slechts ongeveer honderd aanhangers van Girona het rivaliserende team vergezelden.

De aanvaller erkent zijn fout en bedankt voor de genegenheid

Tussen de snikken door vroeg Griezmann nogmaals om vergeving aan de fans die hij moest heroveren na zijn vertrek in 2019. “Ten eerste wil ik iedereen bedanken dat jullie zijn gebleven. Dit is geweldig”, zei hij zichtbaar geëmotioneerd. “Ten tweede weet ik dat velen dat al deden en sommigen nog niet: ik vraag je nogmaals om vergeving. Ik besefte niet hoeveel genegenheid ik hier had, ik was erg jong en ik maakte een fout, maar ik kwam tot inkeer en we deden alles om hier opnieuw van te genieten”.

Het meest intense moment kwam toen voorzitter Enrique Cerezo hem een herdenkingsplaquette overhandigde voor zijn 500 wedstrijden en een replica van het stadion. Verschillende historische aanvoerders daalden af naar het veld om met hem te poseren, onder wie Adelardo, Tomás, Ruiz, Solozábal, Antonio López, Fernando Torres en Godín, samen met de huidige Koke, Oblak en Giménez.

Een speciale dank aan Simeone voor zijn transformatie

Als er één erkenning extra gevoeld werd, dan was het voor Diego Pablo Simeone. Griezmann improviseerde de rest van zijn toespraak en wijdde een paar directe woorden aan de Argentijnse coach: “Aan de technische staf en aan degene die alles veranderde in deze club: Don Diego Pablo Simeone. Dankzij jou is er veel enthousiasme en werd ik wereldkampioen en voelde ik me de beste ter wereld. Ik ben je enorm veel verschuldigd en het was een eer om voor jou te vechten”.

Griezmann had ook woorden voor zijn echtgenote Erika Choperena en voor zijn ouders, die hem door heel Frankrijk meenamen zodat hij kon voetballen. “Ik heb geen competitie of Champions League kunnen brengen, maar deze genegenheid betekent meer voor mij. Die neem ik mee voor de rest van mijn leven”, zei hij voordat hij zijn toespraak afsloot met een dankwoord aan de vaders en moeders die hun kinderen naar het stadion hadden gebracht.