Grammy-winnende jazzvocaliste Cassandra Wilson overleden op 70-jarige leeftijd

De in Mississippi geboren artieste overleed vredig thuis na een carrière waarin ze jazz, blues en funk combineerde.

Cassandra Wilson, de Grammy-winnende jazz-zangeres, songwriter en producer die bekendstond om haar rijke contraltonen, is op 70-jarige leeftijd overleden.

Haar manager van lange tijd Robert Torre bevestigde het nieuws aan WBGO, en verklaarde dat Wilson woensdag vroeg in de ochtend overleed in Jackson, Mississippi. Er werd geen doodsoorzaak verstrekt.

Met groot verdriet kondigen wij het overlijden aan van Cassandra Wilson, de Grammy Award-winnende en legendarische jazzartiest. Cassandra Wilson ging vredig over in haar eigen huis, omringd door familie, goede vrienden en haar manager. Haar familie en goede vrienden vragen respectvol om privacy in deze moeilijke tijd terwijl zij rouwen om haar verlies.

— Robert Torre, manager van lange tijd, Verklaring gedeeld met WBGO

Wilson kreeg lof voor innovatieve jazzstijl

Wilson onderscheidde zich gedurende haar carrière als een productieve jazzmusicus wiens emotionele voordracht blues- en funkinvloeden verwerkte. Ze won twee Grammy Awards, waaronder die voor beste jazzvocal performance voor het album New Moon Daughter uit 1997 en die voor beste jazzvocal album voor Loverly uit 2009. Time Magazine riep haar in 2001 uit tot Amerika’s beste zangeres.

Wilson werkte samen met artiesten als Steve Coleman, The Roots, Wynton Marsalis en Greg Osby.

Vroege leven en doorbraak in New York

Wilson werd geboren in Jackson, Mississippi, begon op zesjarige leeftijd piano te spelen en leerde op twaalfjarige leeftijd gitaar. Begin jaren tachtig verhuisde ze naar New York, waar ze in contact kwam met saxofonist Steve Coleman en meewerkte aan de oprichting van het M-Base-collectief samen met Geri Allen en Greg Osby.

Doorbraakalbums en genreoverschrijdend werk

Haar debuutalbum Point of View verscheen in 1986. Wilson tekende later bij Blue Note Records en bracht in 1993 Blue Light ’Til Dawn uit, een album dat blues-, jazz- en popelementen combineerde en in jazzkringen discussie opriep vanwege de breuk met strengere tradities.

Ze bleef albums uitbrengen met eigen materiaal naast covers van nummers van Neil Young, Cyndi Lauper en Bob Dylan. Andere samenwerkingen waren onder meer met Luther Vandross, Angélique Kidjo, Terence Blanchard en Olu Dara.