Giovanni Tortorici keert terug op het grote scherm met zijn tweede speelfilm, het coming-of-age drama Ketticè, dat in competitie draait op het Locarno Film Festival. De dertigjarige Italiaanse filmmaker volgt zijn geprezen debuut Diciannove met een verhaal dat zich afspeelt in Palermo in 2012 en draait om twee zestienjarigen uit tegenovergestelde sociale milieus in de stad.
De film volgt Ketty en Giulio terwijl zij een hechte band opbouwen rond het roken van marihuana die ze bij een lokale dealer kopen. Hun gedeelde gewoonte creëert wat de synopsis een toevluchtsoord noemt voor de blik van volwassenen en de druk van het opgroeien. De meeste rollen gingen naar niet-professionele acteurs die via straatcasting werden gevonden, waarbij Rachele Testagrossa en Salvatore Gallina de hoofdrollen spelen.
Tortorici baseerde het verhaal op een oud scenario dat hij op zijn tweeëntwintigste schreef. Het herbezoeken van het materiaal na het voltooien van zijn eerste speelfilm bracht hem ertoe de machtsdynamieken, familietensions en schooldruk die zijn eigen tienerjaren in Palermo bepaalden, te reconstrueren.
Monica Bellucci speelt Giulio’s moeder, een van de weinige professionele actrices in de cast. Tortorici baseerde het personage op echte Siciliaanse aristocratische vrouwen die hij heeft geobserveerd: in het openbaar beheerst en elegant, maar excentriek en soms hard achter gesloten deuren. Hij zegt dat Bellucci de psychologie snel begreep en een vertolking leverde die herkenbaar was voor wie die wereld kent.
Zodra we begonnen met repeteren, bevestigde ze me meteen dat ze het personage heel goed en diep had begrepen, binnen haar eigen psychologie.
Tortorici’s partner Luca Guadagnino produceerde beide films. De regisseur beschrijft Guadagnino’s advies als maieutisch, een socratische benadering die ideeën naar boven haalt via dialoog in plaats van directe instructie. Deze methode helpt Tortorici zijn eigen instincten te onderscheiden van externe invloeden of zelfcensuur.
Hij probeert ze uit jou naar boven te halen. Daarna helpt hij je via dialoog te begrijpen wat je echt wilt, of waar je naar op zoek bent.
De titel Ketticè komt van de bijnaam van het hoofdpersonage in het Siciliaanse dialect. Het verhaal vangt een moment van politieke stagnatie, opkomende invloed van sociale media en de voortdurende angst voor surveillance die het tienerleven in de stad destijds vormde.