Een bestaan dat volledig losstaat van de moderne wereld, omringd door alleen natuur en dieren, lijkt voor de meeste mensen een ver verwijderd scenario. Toch is dit de dagelijkse realiteit van Giovani, een 80-jarige herder die woont in een afgelegen vallei in het Italiaanse Piëmont.
Hij is een van de laatste generatie herders die deze eeuwenoude levenswijze nog uitoefent. Naarmate de jaren verstrijken, worden zulke figuren steeds zeldzamer in de Alpenstreken.
Momenteel deelt Giovani zijn bestaan alleen met twee honden. Vroeger had hij meer dieren, maar hij heeft zijn werklast verminderd naarmate hij ouder werd. Hij schuilt in een stenen onderkomen dat hem beschermt tegen het barre weer, waar een nacht onder een dak een echt voorrecht is.
Zijn dagen verlopen met wandelen over de hellingen samen met zijn trouwe honden, die het vee over de hooggelegen weiden leiden. Deze manier van leven heeft diepe wortels die teruggaan tot zijn eigen jeugd.
Om de oorsprong van deze roeping te begrijpen, moeten we tachtig jaar terug. Giovani kwam op deze plek toen hij nog maar 21 dagen oud was: “Met 21 dagen brachten ze me naar de Alpenweiden”. Hij volgde het voorbeeld van zijn vader, die ook herder was.
Al voordat hij kon lopen of praten, herkende hij het geluid van de koebellen. Dat geluid is zijn trouwe metgezel geweest gedurende zijn hele leven.
Ik heb er nooit aan gedacht om ermee te stoppen. Werk dat je leuk vindt, maakt je niet moe
Op 1.500 meter hoogte koestert deze Italiaanse herder de hoop dat iemand zijn werk voortzet wanneer hij dat niet meer kan. Een opvolger vinden is lastig, omdat weinig mensen bereid zijn zo’n veeleisend en geïsoleerd leven te leiden.
Gelukkig denkt Giovani de juiste persoon te hebben gevonden. Het gaat om Isabel, een 19-jarige jongedame uit een herdersfamilie, die de hele zomer in de bergen zal doorbrengen om voor de koeien te zorgen.