- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Van naoorlogse oorsprong tot moderne hellingen en adaptieve aerodynamica: alles wat je moet weten over het iconische Nederlandse circuit

Formule 1 keert dit weekend terug van de zomerstop voor de Dutch Grand Prix op Circuit Zandvoort. Het circuit aan zee combineert historische charme met moderne aanpassingen die de huidige generatie coureurs en auto’s blijven uitdagen.

Naoorlogse wortels en debuut in de Formule 1

Het circuit opende in 1948 te midden van een golf van interesse in de autosport in Europa na de Tweede Wereldoorlog. De oorspronkelijke lay-out combineerde permanente baanstukken met openbare wegen die zich door de duinen langs de kust bij het badplaatsje Zandvoort slingerden. De Koninklijke Nederlandse Automobiel Club schakelde de winnaar van Le Mans 1927, Sammy Davis, in om de eerste configuratie van 4,2 kilometer te ontwerpen.

Formule 1 bracht in 1952 zijn eerste bezoek. Alberto Ascari reed een dominante race en leidde een een-twee-drie voor Ferrari. Het kampioenschap reed er met tussenpozen tot 1985, waarna een lange afwezigheid volgde.

De serie kondigde in 2019 de terugkeer aan, oorspronkelijk gepland voor 2020. Door de pandemie werd de comeback uitgesteld tot 2021, een gat van 36 jaar tussen twee races.

Een achtbaanlay-out die om commitment vraagt

Huidige coureurs beschrijven het circuit vaak als snel, waanzinnig, gek en old-school. De baan slingert door de duinen met hoogteverschillen die een kenmerkend achtbaangevoel geven. Hoewel het circuit upgrades kreeg voor het nieuwe F1-tijdperk, behoudt het het karakter van een écht coureurscircuit waar inhalen moeilijk blijft.

Jolyon Palmer over hellingen, flow en precisie

Zandvoort is een mooi circuit dat uitstekend is aangepast aan de moderne Formule 1. Het blijft moeilijk om in te halen, zoals je mag verwachten van een oude baan, maar de hellingen maken een enorm verschil. Je beseft pas echt hoe steil die hellingen zijn als je eromheen gaat in bocht 3. De theorie is dat er meerdere lijnen mogelijk zijn, maar iedereen kiest toch voor de buitenlijn en probeert de uitgang goed te krijgen. En weer, door de laatste bocht met de helling. Het is een mooie, vloeiende baan. Je moet commitment tonen, vooral in de middelste sector die golvend is, en je moet het goed voor elkaar hebben in de snelle secties. Je wilt geen onverwachte overstuur hebben, want het is ook een ongenadig circuit...

Straight Mode-zones zorgen voor efficiëntie op de rechte stukken

Onder de nieuwe aerodynamische regels kunnen auto’s op aangewezen stukken overschakelen naar Straight Mode. Deze configuratie vermindert de luchtweerstand voor betere acceleratie en topsnelheid, terwijl de downforce in de bochten hoog blijft. De achtervleugel opent en de voorvleugelelementen zakken tegelijkertijd, zodat de auto lap na lap kan aanpassen in droge omstandigheden.

Op Zandvoort beslaan de twee Straight Mode-zones de start-finish-straight en het stuk tussen bocht 10 en 11.

Overtake Mode vervangt DRS met een vermogensboost

Overtake Mode biedt een elektrisch energievoordeel dat het oude DRS-systeem vervangt. Coureurs kunnen meer energie terugwinnen en extra vermogen aanspreken om langer hogere snelheden aan te houden. Detectie vindt eenmaal per ronde plaats, meestal voor bocht 13, met activering mogelijk in de volgende ronde tussen bocht 13 en 14 op de hoofdstraight, mits de achtervolgende auto binnen één seconde van de voorligger blijft.