Gilligan’s Island blijft een van de charmantste sitcoms uit de televisiegeschiedenis, bekend om zijn excentrieke verhaallijnen en memorabele ensemble. De serie had vaak bekende gaststerren die frisse energie brachten aan de gestrande schipbreukelingen. Een opvallende verschijning was die van komiek Don Rickles, wiens aflevering uit 1966 zowel humor op het scherm als onverwachte spanningen daarachter opleverde.
In de aflevering getiteld “The Kidnapper” speelde Rickles Norbert Wiley, een stuntelige schurk die Mrs. Howell ontvoert. Het losgeld begint bij 10.000 dollar en loopt op naarmate meer schipbreukelingen, waaronder Mary Ann, Ginger en Gilligan, in zijn handen vallen. Het verhaal ontwikkelt zich via een reeks komische mislukte reddingspogingen die passen bij de kenmerkende stijl van de serie.
Ginger redt uiteindelijk de dag met psychologische technieken die ze heeft opgestoken tijdens het filmen van een film. De verrassing is echter dat Norberts schijnbare bekering slechts een list was om alleen van het eiland te ontsnappen. De aflevering onderscheidt zich door strak tempo en inventieve grappen die de kijker van begin tot eind boeien.
Terwijl kijkers genoten van de grappen, was de ervaring op de set veel minder aangenaam voor Russell Johnson, die de Professor speelde. Johnson stond bekend om zijn kalme houding en rol als bemiddelaar in de groep en verloor zelden zijn zelfbeheersing. Medespeler Bob Denver onthulde later dat de bijtende humor van Rickles tijdens de opnames een grens overschreed.
De enige keer dat ik Russ zijn geduld verloor, was toen Don Rickles te gast was.
Denver merkte op dat Johnson een droge humor had waardoor hij een makkelijk doelwit vormde voor de kenmerkende beledigingen van Rickles. De ervaring zorgde ervoor dat Johnson een levenslange afkeer van de komiek ontwikkelde. Jaren later kwamen de castleden weer samen voor optredens, maar de groep vermeed het om over de Rickles-aflevering te praten.
Het contrast tussen de agressieve comedy van Rickles en de beheerste persoonlijkheid van Johnson creëerde een ongemakkelijke dynamiek die lang na de opnames bleef hangen. Hoewel de aflevering een favoriet blijft bij fans vanwege de inventieve plot, draagt ze ook een stillere erfenis van echte spanning binnen de cast met zich mee.