- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Millicent Simmonds, Troy Kotsur, Nyle DiMarco en Phylicia Rashad spelen de hoofdrollen in het AI-verhaal dat nu in postproductie is

Scenarist-regisseur Garrett Patten heeft de opnames afgerond van Alone, een psychologische thriller-kortfilm die hij regisseerde en mede schreef met Tiziano Tucci. Het project heeft een grotendeels dove cast onder leiding van BAFTA-genomineerde Millicent Simmonds, Oscarwinnaar Troy Kotsur, Emmy-genomineerde Nyle DiMarco en tweevoudig Tonywinnares Phylicia Rashad.

Verhaal draait om de connectie tussen mens en robot

Simmonds speelt Samantha, een dove vrouw die alleen woont en een geavanceerde humanoïde robot krijgt om haar dagelijks leven te vereenvoudigen. Naarmate de machine meer te weten komt over haar gewoonten, emoties en verleden, wordt de relatie onheilspellend.

Overige castleden zijn James Broderick en Cameron Sault. De opnames vonden plaats in Brooklyn en de productie is inmiddels overgegaan naar de postproductie.

Producenten stellen ervaren team samen

Patten en Tucci produceerden de kortfilm samen met Brenda Linkous en Austin Lantero van DFA voor Range Media Partners. William Lowery van Range Media Partners en David Keinath van DFA traden op als executive producers. Orlando Herrera was director of photography.

Filmmakers mikken op uitbreiding tot speelfilm

Het team hoopt de kortfilm uit te breiden tot een speelfilm, bij voorkeur met dezelfde acteurs.

Alone was een ongelooflijk bijzonder project om te regisseren. Ik kreeg de kans om met een buitengewone cast te werken die zoveel diepgang en menselijkheid aan het verhaal gaf. De film raakt ook thema's die op dit moment heel relevant zijn — AI, isolatie, verbinding, vertrouwen en onze groeiende afhankelijkheid van technologie.

Patten voegde eraan toe dat het verhaal begint met een vrouw en een machine, maar uiteindelijk menselijke vragen oproept over gezelschap en de mate waarin de samenleving technologie in het dagelijks leven moet toelaten. Hij toonde zich trots op het voltooide werk en kijkt uit naar de postproductiefase.