Gal Gadot speelt de hoofdrol in The Runner, een compacte high-concept thriller geregisseerd door Kevin Macdonald. De film volgt een alleenstaande moeder en advocate die door centraal Londen moet blijven rennen om haar diabeteszoon te redden van een kidnapper.
Macdonald, wiens eerdere werk varieert van The Last King of Scotland en State of Play tot meer rechttoe-rechtaan actietitels, houdt het verhaal strak. Scenarioschrijver Mark Gibson zet meteen een tijdbompremise neer die zelden adempauze biedt.
De hoofdpersoon Maia hoort tijdens haar ochtendloop dat haar zoon Noah is ontvoerd. De kidnapper, ingesproken door Damian Lewis, eist dat ze een beschermde getuige doodt in haar aankomende moordproces, anders krijgt de jongen een dodelijke insuline-overdosis.
Cinematograaf Anthony Dod Mantle volgt Gadot van dichtbij door verschillende Londense buurten. Snelle, kleurrijke shots creëren een gevoel van continue beweging, ook als de exacte geografie soms wijkt voor dramatisch effect.
De film benut Gadots atletische postuur en uitstraling en maakt van haar een opvallende figuur in het alledaagse stadsleven. Korte flashbacks schetsen haar achtergrond als voormalig vijfkampster en overlevende van jeugdtrauma, al komen die details tijdens telefoongesprekken met de antagonist.
In de beginscènes oogt Gadots spel nog wat stijf, en het centrale complot vertoont opvallende hiaten in motivatie. Een back-up bomplan bijvoorbeeld ondermijnt de noodzaak van de ingewikkelde eis via de telefoon.
Ondanks die tekortkomingen helpt de meedogenloze vaart kijkers om inconsistenties te negeren. Het verhaal doet denken aan eerdere thrillers in beperkte ruimtes, maar vertrouwt op fysiek spektakel en een late twist om tot een einde te komen.