Een recensent van Kotaku heeft ongeveer tien uur gespeeld in Fire Emblem: Fortune’s Weave en was onder de indruk van de cast, maar gefrustreerd door de enorme hoeveelheid dialoog die de ervaring domineert.
De schrijver uit duidelijke waardering voor de protagonisten en merkt verrast dat de meeste bijfiguren hem of haar snel voor zich wonnen, met één uitzondering: Theodora. Ondanks de algemene genegenheid voor het verhaal en de personages voelt het constante heen-en-weer overmatig en herhaalt het vaak eerdere punten zonder nieuwe waarde toe te voegen.
Elk ander gesprek lijkt eerdere uitwisselingen opnieuw te behandelen, alsof het spel twijfelt of spelers basisdetails kunnen onthouden. De tekst wordt zo dicht dat automatisch doorspoelen aantrekkelijk wordt nadat het eerste tekstvak de kernboodschap heeft gebracht.
Naast de personagedialogen voegt het spel zelf regelmatig tutorialpanelen toe die voor de hand liggende informatie herhalen. Een genoemd voorbeeld betreft de uitleg dat stippen op de wereldkaart locaties voorstellen, een detail dat volgens de recensent geen verduidelijking behoeft.
Hoewel de intentie om nieuwe spelers te informeren begrijpelijk is, rekken de panelen de speeltijd zonder echte meerwaarde. De recensent suggereert dat Nintendo baat zou hebben bij strakkere redactie om overbodige tekst te schrappen.
Nintendo, vriend, een goede redacteur zal dit voor je aanscherpen.