Filmotor heeft de wereldwijde verkooprechten verworven voor de deels geanimeerde documentaire “Letters From the Silenced Country” van de Wit-Russische filmmaker Andrei Kutsila. De film gaat in wereldpremière in de sectie Venice Open – Out of Competition op het Venice Film Festival.
Het project schetst een portret van het hedendaagse Belarus door zich te richten op mensen die gevangenisstraf, repressie of gedwongen ballingschap hebben meegemaakt. Het laat zien hoe brieven een cruciale verbinding vormden tussen politieke gevangenen en de buitenwereld na het gewelddadige optreden van het regime tegen vreedzame protesten in 2020 en de daaropvolgende anti-oorlogsverzet na de inval in Oekraïne.
Elk persoonlijk verhaal belicht een ander aspect van het leven onder autoritair bewind. Een vader houdt zich schuil om arrestatie te ontlopen en dicht bij zijn dochter te blijven. Een voormalig onderzoeker vlucht uit het systeem maar krijgt te maken met isolatie en herhaaldelijke ondervragingen in ballingschap in Polen. De jonge studente Kasia begint tijdens haar gevangenschap te tekenen om haar identiteit te behouden. Het verhaal van de vijftigjarige Vitold komt naar voren via foto’s die een vriend heeft gestuurd en die een glimp van vrijheid bieden, terwijl ze ook benadrukken wat verborgen blijft.
Andrei Kutsila, die nu in Polen woont, heeft een oeuvre opgebouwd rond Wit-Russische ervaringen van repressie en ontheemding. Eerdere films van hem zijn de op IDFA bekroonde “Summa” (2018) en “When Flowers Are Not Silent” (2021), die de prijs voor beste documentaire op het Filmfestival van Warschau won. Na zijn vertrek uit Belarus na de protesten van 2020 vervolgde hij zijn opleiding aan de Filmschool van Łódź.
Met een vernieuwende mix van animatie, archiefmateriaal en persoonlijke correspondentie schetst Kutsila een essentieel en onvergetelijk portret van menselijke waardigheid tegenover autocratische repressie.
Twintig jaar geleden regisseerde ik de film ‘Lesson of Belarusian’, die de repressie van het regime van Loekasjenko in beeld bracht: straatgeweld door de politie, massale arrestaties en lange straffen. Sindsdien is het hetzelfde gebleven: dezelfde wapenstokken, dezelfde gevangenissen, dezelfde Loekasjenko. Sinds 2020 is het nog erger, omdat de repressie op grotere schaal plaatsvindt. Andrei Kutsila heeft de uitdaging aangenomen om een documentaire te maken over politieke gevangenen in Belarus. Het is ook een artistieke uitdaging: hoe maak je een film over iemand die niet gefilmd kan worden. Ik denk dat hij een manier heeft gevonden.
De film wordt geproduceerd door DocEdu Foundation in Polen, met coproducenten Moonmakers in Litouwen en Inselfilm Produktion in Duitsland. Financiering en ondersteuning kwamen van het Poolse Filminstituut, het Litouwse Filmcentrum, Connected Foundation, TVP, EC1 – Lodz City of Culture, ZDF, ARTE en Deutsche Welle. Het project doorliep verschillende brancheprogramma’s, waaronder Young Europe, B2B, Ex Oriente, East Doc, Doc Leipzig Co-Pro Market, Movies That Matter, MDAG Industry en Watch Docs.