Het boek Verity van Colleen Hoover uit 2018 verdeelt lezers al jaren over de centrale vraag van waarheid versus fictie. Nu komt het verhaal op het scherm in een nieuwe film onder regie van Michael Showalter, en de ambiguïteit blijft volledig intact.
De thriller volgt de worstelende schrijfster Lowen, die wordt ingehuurd om de boekenserie van de beroemde auteur Verity Crawford af te maken. Terwijl ze werkt in het huis van de Crawfords, ontdekt Lowen een verborgen manuscript dat een verontrustend beeld schetst van Verity en haar familie. Een latere brief maakt alles nog ingewikkelder, waardoor zowel Lowen als het publiek niet weet wat te geloven.
Colleen Hoover onthult dat ze niet van plan was een open einde te schrijven. Ze besefte het gebrek aan een afgerond verhaal pas ongeveer twee weken voordat ze het manuscript inleverde. De auteur zegt dat ze verrast was door de richting die het verhaal nam en merkt op dat haar eigen kijk op de gebeurtenissen is veranderd na het zien van de filmadaptatie.
Toen ik het boek schreef en het afmaakte zoals ik het afmaakte, zat ik in het perspectief van Lowen. Het was geschreven in de eerste persoon vanuit Lowen, dus ik was net zo in de war als zij, en dat heb ik tot voor kort met me meegedragen.
Regisseur Michael Showalter zegt dat de uitdaging om een verhaal te verfilmen waarbij minder kennis beter kan zijn, hem aansprak. Veel van het werk om de onzekerheid te behouden gebeurde in de postproductie. Meerdere versies werden getest met publiek, en kleine aanpassingen zorgden voor grote verschuivingen in hoe kijkers de personages en gebeurtenissen interpreteerden.
Showalter merkt op dat het doel was om uit te komen bij een ongemakkelijk, ambigu punt dat het publiek uiteindelijk prefereerde. Een klein detail, zoals de manier waarop Lowen haar zonnebril opzet, veranderde de perceptie van de finale in testvoorstellingen. Hoover, die meestal vroege vertoningen vermijdt, vond het proces nuttig voor dit project.
Het vertalen van de kracht van Verity’s ongepubliceerde manuscript naar film vereiste dat het lezen zelf actief aanvoelde. Showalter wilde statische scènes van iemand die een boek leest vermijden door de flashbacks visueel aantrekkelijk te maken. Hoover zegt dat haar grootste zorg over de adaptatie juist dit element was, maar ze vond de aanpak van de regisseur artistiek en boeiend.
Het roept je. Het lokt je als het ware. Dan bezit het je min of meer, en dan ben je de klos.
De film werpt ook vragen op over Lowen, gespeeld door Dakota Johnson, en Jeremy, vertolkt door Josh Hartnett. Een scène waarin Jeremy toegeeft dat hij heeft gelogen over wie Lowen voor het project heeft uitgekozen, laat haar eerder geïntrigeerd dan boos achter. Showalter benadrukt hoe dit moment kijkers doet afvragen hoe goed ze Lowen eigenlijk kennen.
Later, wanneer Jeremy Verity, gespeeld door Anne Hathaway, confronteert over het manuscript, spoort Lowen hem aan om de moord op een ongeluk te laten lijken. Showalter zegt dat dit Lowen definitief als onbetrouwbare verteller neerzet en elk gevoel van vaste grond onder de voeten van het publiek wegneemt.
Zowel Hoover als Showalter merkt op dat de personages opereren in moreel complex terrein. Hoover wijst erop dat Jeremy’s daden voortkomen uit een beschermend instinct als vader, terwijl Showalter benadrukt dat het verhaal kijkers dwingt na te denken over welke prijs iemand moet betalen voor het doen van iets verkeerds om wat zij als de juiste redenen zien.
De film draait nu in de bioscopen.