Fernando kwam naar Benamira met het idee om er slechts vier maanden te blijven. Zeventien jaar later woont hij er nog steeds, in een gemeente in de provincie Soria waar hij het grootste deel van het jaar helemaal alleen is. In de zomer komen er wat meer buren, maar de rest van het jaar is zijn enige gezelschap de stilte van het dorp.
Hoewel hij geïsoleerd leeft, houdt Fernando een normaal werkrooster aan. Hij werkt van maandag tot vrijdag en heeft op zijn werk contact met anderen. Zijn woon-werkverkeer duurt slechts vijftien minuten, tegenover de twee uur die sommige bewoners van grote steden als Madrid alleen al aan reizen besteden.
’s Ochtends staat hij om zes uur op. Na zijn werkdag komt hij thuis en geniet hij van de omgeving: hij gaat hardlopen in de bergen, leest, verzorgt zijn moestuin en neemt af en toe een dutje. “Ik zie het niet als heel anders dan het leven van iemand in Madrid”, legt hij uit in een interview met youtuber Diego Revuelta.
Toen Fernando zich vestigde, had Benamira nog enkele inwoners. In de loop der jaren raakte het dorp steeds leger, maar hij besloot te blijven. De woning is familiebezit, waardoor hij geen huur betaalt. Die keuze heeft sindsdien zijn financiën bepaald.
Ik kan 700 euro sparen als ik streng ben
Zijn vaste uitgaven zijn laag: ongeveer 40 euro aan elektriciteit, tussen de 300 en 400 euro aan eten (hij gaat naar naburige dorpen), 300 à 400 euro aan benzine omdat er geen openbaar vervoer is, 50 euro voor de mobiele telefoon en wat extra voor ontspanning als hij naar Madrid of Zaragoza reist. Zonder huur of wifi thuis levert de maandelijkse balans een flink spaarbedrag op.