- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De regisseur van Brother’s Keeper onderzoekt familietrauma, het schaduwzelf en politieke angst in zijn nieuwste magisch-realistisch drama.

Ferit Karahan keert terug op het internationale festivalcircuit met Djinn Wedding (Cinlerin Düğünü), een magisch-realistisch drama dat zijn wereldpremière maakt in de TIFF Platform-competitie op het Toronto International Film Festival.

De Turkse filmmaker volgt zijn bekroonde tweede speelfilm Brother’s Keeper, die de Fipresci Award won in de Panorama-sectie op het Filmfestival van Berlijn, met dit verhaal geworteld in familiegeheimen en Anatolische volkstradities.

Meer generaties lang verhaal over geheimen en trauma ontvouwt zich

Djinn Wedding volgt vier broers en zussen over drie verschillende tijdsperiodes, waarbij lang begraven trauma’s en verborgen waarheden naar boven komen tijdens een familiebruiloft. Het verhaal weeft thema’s van verlies, schuld en rouw door de lens van magisch realisme en regionale legendes.

De cast bestaat uit Demit Özdemir, Kaan Yildirim, İlhan Şen, Sarp Bozkurt, Helin Kandemir en Evliya Aykan. De productie is in handen van Ferit Karahan Film, Royal Pictures, Maya Films en Arya Yapim, terwijl Luxbox de internationale verkoop verzorgt.

Djinns symboliseren lagen van de werkelijkheid in de Anatolische cultuur

In de Anatolische cultuur, en breder in islamitische culturen, zijn djinns onzichtbare wezens die dezelfde wereld delen als mensen. Verhalen over hen zijn vaak verbonden met de nacht, verlaten plekken, drempels, bruiloften en de dood.

Karahan groeide op in een regio waar zulke verhalen deel uitmaakten van het dagelijks leven en werden gebruikt om het onverklaarbare te duiden via dromen, legendes en djinns. Hij verwerkt deze elementen niet om de harde werkelijkheid te ontvluchten, maar om die vertelbaar en draaglijk te maken.

Djinns, dromen, legendes en onzichtbare dingen zijn voor mij geen alternatieven voor de werkelijkheid; ze zijn een andere laag daarvan.

Confrontatie met het schaduwzelf staat centraal

Voordat ik aan de film begon, bleef één vraag in mijn hoofd rondzingen: ‘Kan iemand die weigert zijn eigen duisternis te erkennen ooit echt zijn lot veranderen?’

De regisseur benadrukt dat het gevaar niet ligt in de donkere impulsen zelf, maar in het weigeren ze te erkennen, waardoor ze verborgen en onbehandeld blijven.

Politieke angst doordringt het hedendaagse Turkije en de regio

Ik denk dat we leven in een sfeer van angst. Mensen weten niet wat morgen brengt, of zelfs wat er persoonlijk met hen kan gebeuren.

Hij merkt op dat economische tegenspoed, migratie en beperkte toegang tot onderwijs kleinere steden bijzonder hard treffen, waardoor de setting van de film actueel aanvoelt in plaats van nostalgisch of folkloristisch.

Djinn Wedding markeert een diepere persoonlijke wending ten opzichte van Brother’s Keeper

In Brother’s Keeper was de bron van onderdrukking zichtbaarder: de school, het gezag, het systeem gecreëerd door volwassenen. In Djinn Wedding is die onderdrukking niet langer buiten de personages. Hij is doorgedrongen in de familie, in het geheugen, zelfs in de manier waarop mensen van elkaar houden.

Djinn Wedding put directer uit Karahans persoonlijke geschiedenis, waaronder een kinderherinnering aan de broer van een buurman die in een ketel heet water werd gezet om kankerpijn te verlichten, een beeld dat tijdens het schrijven van het scenario weer naar boven kwam en zijn weg vond naar het verhaal.