Fatma Al-Ghanim brengt korte Tribeca-film in première over barrières voor vrouwenvoetbal in Qatar

Fatma Al-Ghanim heeft al jaren de grenzen verlegd voor vrouwelijke atleten in Qatar. Ze was in 2010 aanvoerder van het eerste nationale vrouwenvoetbalteam van het land. Nu neemt ze een nieuwe rol op als scenarioschrijver, regisseur en actrice met de korte film “Theatre of Dreams”, die in première gaat op het Tribeca Film Festival. Het project put rechtstreeks uit haar leven om de intense maatschappelijke weerstand tegen vrouwelijke voetballers te belichten.

Film toont inactiviteit van het Qatarese vrouwenelftal

Het verhaal speelt zich af tijdens het FIFA World Cup Qatar 2022 en onderzoekt waarom het vrouwenelftal dat in 2009 werd opgericht sinds 2014 inactief is en geen actuele FIFA-ranking heeft. Al-Ghanim laat vanuit haar persoonlijke perspectief zien hoe familie- en gemeenschapsattitudes, en niet het officiële beleid, de grootste obstakels vormen.

Atlete stapt over van voetbal naar triatlonsucces

Na haar voetbalcarrière werd Al-Ghanim een van de eerste Qatarese vrouwen die aan een triatlon meedeed. Later werd ze als eerste vrouw lid van het bestuur van de Qatar Triathlon Federation. Haar werk bij het Doha Film Institute opende uiteindelijk de deur naar haar debuut als filmmaker.

WK-billboards roeren lang onderdrukte trauma’s op

Al-Ghanim vertelde aan Variety dat internationale journalisten tijdens het WK 2022 contact met haar opnamen voor interviews over vrouwenvoetbal. Het voortdurende zicht op reusachtige billboards met mannelijke spelers terwijl ze door de stad reed, dwong haar om gevoelens onder ogen te zien die ze had weggestopt. “Er borrelde iets in me op, en als dat er niet uitkwam, zou mijn lichaam zich tegen me keren,” zei ze.

Ze merkte op dat er institutionele steun bestaat, maar dat de echte weerstand in families en de samenleving leeft. Vragen over vrouwen die een sport beoefenen die lang met mannelijke identiteit werd geassocieerd, deden haar besluiten de film te maken in plaats van een managementfunctie bij de federatie te aanvaarden.

Online forums tonen diepe culturele kloof

Discussieforums bevatten zowel harde kritiek als steunbetuigingen. Al-Ghanim ziet de negatieve reacties als bewijs dat ze een taboe doorbrak. Ze beschrijft het project als een verhaal over de persoonlijke prijs van als eerste iets doen en merkt op dat overwinningen niet altijd als trofeeën of comebacks komen.

Jarenlang aarzelde ze om haar verhaal te vertellen omdat het geen traditioneel triomfantelijk einde had. Uiteindelijk herschikte ze het verhaal rond overleven en zichtbaarheid. “Het feit dat ik mezelf voor de camera plaats, kies voor zichtbaarheid in plaats van me te laten intimideren en die kwetsbaarheid omarm. Dat is iets wat ik nu volledig omarm,” zei ze.