Fantasy behoort al lang tot de meest blijvende genres in de cinema, waarbij sterke personages vaak de grootste successen aandrijven. Veel films in het genre gaan verder dan oppervlakkige aantrekkingskracht en creëren figuren die worden gedefinieerd door duidelijke verlangens, innerlijke conflicten, echt eigen initiatief en persoonlijke angsten.
Tim Burton vestigde zijn kenmerkende stijl met de release van Edward Scissorhands in 1990. Het verhaal volgt een onvolledig kunstmatig wezen met messen als handen dat wordt geadopteerd door een gezin in de voorsteden en gevoelens ontwikkelt voor hun dochter. De film onderscheidt zich door inventieve personageontwerpen, waarbij Edward fungeert als een overtuigende buitenstaander, Kim uitgroeit tot een van Burtons sterkere vrouwelijke rollen en de satirische buurtbewoners lagen van humor en inzicht toevoegen.
Hayao Miyazaki regisseerde Princess Mononoke in 1997 en creëerde een actiegedreven historische fantasy vol thematische diepgang en wereldopbouw. Centrale figuren zoals San, Ashitaka en Lady Eboshi dragen aanzienlijke morele ambiguïteit en thematisch gewicht, waardoor ze uitblinken als enkele van de meest gelaagde personages in geanimeerde fantasy.
Ernesto Contreras' Mexicaanse film uit 2017 I Dream in Another Language behoort tot de hoogst gewaardeerde titels op platforms die internationale cinema volgen. Het volgt twee oudere mannen, de laatste sprekers van een inheemse taal, die al decennia niet meer met elkaar communiceren door een oude breuk. Het verhaal weeft reflecties over erfgoed, communicatie en persoonlijke identiteit door middel van doordachte personageportretten.
Brad Birds Pixar-release uit 2007 Ratatouille gebruikt het uitgangspunt van een rat die een menselijke chef leidt om diepere ideeën over creativiteit en toegang tot kunst te verkennen. Personages zoals Remy dagen conventies van dierlijke sidekicks uit, Linguini belichaamt de aarzelende protagonist en Anton Ego biedt een scherpe kritiek op cynisme, wat allemaal bijdraagt aan een cast die ongebruikelijk verfijnd aanvoelt voor familieanimatie.
Guillermo del Toro's Spaans-Mexicaanse productie uit 2006 Pan's Labyrinth wordt algemeen gezien als een hoogtepunt van donkere fantasy. De film verweeft de bovennatuurlijke ontmoetingen van een jong meisje met de realiteit van oorlogstijd autoritarisme en slaagt dankzij gedetailleerd personagewerk aan beide kanten van het conflict dat de centrale thema's versterkt.
Frank Darabont bewerkte Stephen Kings roman voor de film uit 1999 The Green Mile. Het lange verhaal mengt rauwe historische elementen met bovennatuurlijke gebeurtenissen om rechtvaardigheid, verlossing en berouw te onderzoeken. John Coffey fungeert als een veelzijdige christusachtige aanwezigheid, terwijl ondersteunende figuren zoals Percy scherpe contrasten in schurkenstreken bieden.
Miyazaki's meesterwerk uit 2001 Spirited Away won de Academy Award voor beste animatiefilm en heeft Chihiro's coming-of-age-arc in het centrum. Aanvullende personages zoals No-Face en Yubaba dragen substantieel thematisch belang en helpen de reputatie van de film als een van de hoogste prestaties in de animatie te bevestigen.
Peter Jackson bewerkte het werk van J.R.R. Tolkien tot een trilogie die tussen 2001 en 2003 werd uitgebracht. De bijna tien uur durende speeltijd (langer in de extended editions) maakt uitgebreide verkenning mogelijk van een ensemble dat enkele van de meest herkenbare figuren uit de fantasy-cinema bevat, allemaal weergegeven met opmerkelijke complexiteit in de drie films.
Frank Capra regisseerde de holidayklassieker uit 1946 It's a Wonderful Life, die evenzeer fungeert als fantasy en als een scherpe uitspraak over familie, eigenwaarde en collectieve steun. George Bailey en omringende personages, waaronder de engel Clarence en antagonist Mr. Potter, leveren een van de ingewikkeldere personage-examinaties van het tijdperk.
George Lucas bracht Star Wars (later ondertiteld A New Hope) uit in 1977 en lanceerde daarmee een franchise waarvan het vroege succes deels voortkwam uit het personagewerk. Luke Skywalker, Princess Leia, Han Solo en Darth Vader illustreren archetypische rollen die met voldoende nuance zijn uitgevoerd om blijvende figuren in de populaire cultuur te worden.