Exit Party van Emily St. John Mandel belooft opnieuw een sci-fi triomf na Station Eleven

De roman met twee werkelijkheden over Ari Waker wekt al vroeg adaptatiebelangstelling van Laika en Fruit Tree van Emma Stone

Emily St. John Mandel heeft met Exit Party opnieuw een intrigerend dystopisch verhaal afgeleverd, voortbouwend op het succes van haar eerdere werk dat uitgroeide tot een baanbrekende miniserie.

Exit Party pakt Ari Wakers verhaal op na The Singer’s Gun

De nieuwe roman haalt Ari Waker weer op, een personage dat eerder opdook in Mandels boek The Singer’s Gun uit 2010. In dat eerdere verhaal leek Ari te verdwijnen nadat ze de moord op haar neef had laten uitvoeren. Exit Party hervat het verhaal bijna twee decennia later, wanneer Ari in 2031 vrijkomt uit de gevangenis na een veroordeling voor een betaalde moordaanslag.

Ze keert terug naar een Los Angeles dat is veranderd door een burgeroorlog. Het normale leven is ingestort. Ari woont een feest bij ter markering van het einde van de avondklok in de hele stad, maar treft daar dubbelgangers van mensen om haar heen aan. Deze dubbelgangers zetten een complexe reis in gang die haar verleden en mogelijke toekomsten vermengt.

Twee verhaallijnen tonen contrasterende versies van dezelfde wereld

Side A volgt Ari door een verscheurd Verenigde Staten en naar Europa, terwijl ze vecht om te overleven te midden van wijdverbreide dood en verlies. Het verhaal slaat in Side B dramatisch om en introduceert een alternatieve versie van Ari die als strenge wetshandhaver werkt in een surveillancestaat. Vrienden en buren verraden elkaar gemakkelijk om strenge straffen te ontlopen.

De twee versies van Ari delen ondanks hun tegengestelde rollen griezelige persoonlijkheidskenmerken. Parallelle versies van bijfiguren verdiepen de emotionele inzet in beide helften van het boek.

Visueel potentieel en sterke regiekeuze maken Exit Party ideaal voor televisie

De setting van de roman omvat een Parijs dat is afgesloten door een weerbeheersende koepel en een hightech omgeving waarin gezichtsscans alledaagse transacties regelen. Deze inventieve achtergronden zouden met flinke productiebudgetten krachtig naar het scherm te vertalen zijn.

Een regisseur als Hiro Murai, die het kenmerkende visuele stijl van Station Eleven vormgaf, zou goed bij het project passen. Door het verhaal over meerdere afleveringen of seizoenen uit te breiden, zouden flashbacksequenties kunnen worden toegevoegd om elke dystopische samenleving dieper te verkennen.

Verkoop van de rechten wekt hoop op een HBO-adaptatie

Maanden voor publicatie brak er een biedoorlog uit om de televisierechten. Laika en Fruit Tree, het productiebedrijf opgericht door Emma Stone, hebben het project binnengehaald. Er is nog geen streamingplatform bevestigd, maar HBO springt eruit als een natuurlijke thuishaven gezien het trackrecord met ambitieuze sci-fi-series.

Fans die nog napraten over de zeven Emmy-nominaties en de blijvende impact van Station Eleven zullen veel te verwachten hebben van de ingewikkelde plot en gedenkwaardige personages in dit nieuwe verhaal.

Tags bij dit artikel