Eric Goode duikt in netwerken van reptielensmokkel voor nieuwe HBO-docuserie

De regisseur van Tiger King confronteert beruchte smokkelaars en verkent de risicovolle wereld van illegale reptielhandel in Monsters of God

Ervaren filmmaker Eric Goode keert terug naar de wereld van controversiële natuurverhalen met Monsters of God, een vijfdelige HBO-docuserie die de wereldwijde reptielensmokkel onderzoekt. Het project bouwt voort op zijn eerdere successen met Tiger King en Chimp Crazy, maar verschuift de focus naar een ondergronds netwerk dat al sinds de jaren zestig actief is.

Eric Goode herleidt zijn levenslange fascinatie voor reptielen tot natuurbehoud

Goode herleidt zijn interesse in reptielen tot zijn kindertijd, toen zijn ouders hem op zesjarige leeftijd een schildpad gaven. Hij bracht jaren door met het vangen van slangen, hagedissen en schildpadden, tot zijn moeder hem aanspoorde de dieren vrij te laten en hun plaats in de natuur te respecteren. Dat advies bleef bij hem hangen en leidde later tot de oprichting van The Turtle Conservancy, nadat hij besefte hoe bedreigd veel soorten waren.

De regisseur begon rond 2014 serieus met filmen, nadat hij het boek The Lizard King had geprobeerd te verfilmen als documentaire. Vroege samenwerkingen omvatten werk met de Safdie-broers, waarbij Josh Safdie aanvankelijk partner was op het project dat Monsters of God werd. De productie strekte zich uit over meer dan tien jaar, omdat andere films voorrang kregen.

Filmmaker krijgt zeldzame toegang tot veroordeelde reptielensmokkelaars

De serie portretteert verschillende figuren met gevangenisstraffen voor internationale dierenhandel, waaronder Michael Van Nostrand, Tom Crutchfield, Mario Tabraue en Anson Wong. Goode kreeg toegang tot deze gesloten personen dankzij zijn gevestigde reputatie in reptielenkringen en langdurige banden met dierentuinen en personeel van de U.S. Fish and Wildlife Service.

Een ontmoeting sprong eruit tijdens de researchfase. Terwijl hij met Anson Wong reed, hoorde Goode hoe de man terloops vermeldde dat een chauffeur die hem had teleurgesteld, was gedood. De opmerking benadrukte de serieuze aard van sommige deelnemers aan de handel.

Ik herinner me dat ik met Anson Wong reed, en hij zei iets over zijn chauffeur. De chauffeur had iets gedaan wat hij niet leuk vond, en hij was nu dood. Hij noemde op een heel nonchalante manier dat iemand nu dood was. Ik besefte: ‘Oké, deze man is een serieuze vent, potentieel.’

— Eric Goode, Interview met Deadline

Documentaire onthult gedeelde psychologie in de reptielenhandel

Goode merkt op dat deelnemers aan alle kanten van de reptielenwereld vergelijkbare, op adrenaline gebaseerde motivaties ervaren. Smokelaars jagen op de kick van het omzeilen van autoriteiten en het bemachtigen van zeldzame exemplaren die veel geld waard zijn. Wetshandhavers jagen met evenveel intensiteit op spraakmakende arrestaties, terwijl verzamelaars en zelfs dierentuinen prestige nastreven via unieke aanwinsten.

De regisseur wijst erop dat reptielen transport vaak beter overleven dan vogels of zoogdieren, omdat ze weinig voedsel of water nodig hebben en weinig geluid maken. Toch blijven de sterftecijfers hoog zodra de dieren bij kopers terechtkomen die ze als wegwerppet behandelen.

Goode pleit voor meer bewustzijn aan alle kanten van natuurbehoud

Aan het einde van de serie roept Goode op tot betere praktijken bij wetshandhaving, dierentuinen, handelaren en particuliere eigenaren. Hij wijst erop dat goedbedoelde wetten soms de waarde op de zwarte markt verhogen door zeldzaamheid te benadrukken. Hij benadrukt ook dat reptielen een vitale ecologische rol spelen en niet over één kam geschoren mogen worden.

De filmmaker pleit niet voor een volledig verbod op reptielenhouderschap. In plaats daarvan pleit hij voor verantwoordelijke kweek in gevangenschap en langdurige verzorging in plaats van herhaalde aankopen van dieren die snel sterven in ongeschikte omstandigheden. Het project wil uiteindelijk een breder bewustzijn creëren over de gevolgen van de handel.

Tags bij dit artikel