Eric García: 'Je raakt nooit uitgekeken op winnen' na WK-zege met Spanje

De centrale verdediger van Barça blikt terug op zijn invalbeurt in de verlenging van de finale, zijn neushoornmentaliteit en de huidige situatie van het blaugrana-team onder Flick.

Eric García, geboren op 9 januari 2001, licht op als hij kijkt naar het shirt van Spanje met zijn twee sterren. Nog maar een jaar geleden leek deelname aan het WK een verre droom. Na zijn afwezigheid in de absolute selectie sinds Qatar en zijn olympische titel in 2024, openden zijn doorzettingsvermogen en prestaties de deuren naar de definitieve selectie van 26 spelers.

Het verwachte moment in de verlenging van de finale

De wedstrijd liep uit en García bleef op de bank. Net als in Qatar. Maar zijn kans kwam in de 98e minuut van de verlenging, toen Aymeric Laporte zijn hand opstak. Bondscoach Luis de la Fuente wees hem zonder aarzelen aan. Twintig minuten waren genoeg om Spanje wereldkampioen te maken.

Trots. Naarmate de tijd verstrijkt, worden we ons steeds meer bewust van wat we hebben bereikt, en het is echt een bron van trots. Dat is wat een gewone selectie onderscheidt van een goede: dat de honger om te winnen altijd aanwezig blijft.

— Eric García, Interview met Marca

Collectieve honger en mentale voorbereiding

García benadrukt dat de groep geen risico loopt op verzadiging. Iedereen die erbij is, is van nature een winnaar. Die gedeelde mentaliteit wordt versterkt door dagelijks werk en een psycholoog die hij deelt met Ferran Torres. Hij begon er vijf jaar geleden mee en het hielp hem zowel successen als moeilijke momenten aan te pakken.

Zijn dierlijke voorbeeld is de neushoorn, symbool van kracht en doorzettingsvermogen. Na zijn uitleenbeurt aan Girona en zijn terugkeer naar Barça waardeert García het proces dat hem weer naar het hoogste niveau bracht.

Aanpassing als rechtsback en de impact van Lamine Yamal

In het Barça van Hansi Flick speelt hij als rechtsback en voelt hij zich op zijn gemak. Hij benadrukt het gemak dat Lamine Yamal hem voor hem biedt en verdedigt de defensieve inzet van de jonge vleugelspeler. Hij prijst ook het seizoenstart van Raphinha en Pedri, die ontbraken op de lijst van dertig voor de Ballon d’Or.

De terugkeer naar Wembley en het duel met Engeland

De volgende wedstrijd is tegen Engeland in Wembley. García herinnert zich de goede herinneringen die het stadion oproept bij het barcelonisme en waardeert de kwaliteit van Harry Kane en de rest van het Engelse team, nu versterkt met zijn ploeggenoot Anthony Gordon.

De Eric García buiten het veld

Buiten de schijnwerpers beschrijft hij zichzelf als een rustige jongen die veel voetbal kijkt, met vrienden PlayStation speelt en traint. Bij verlies wordt hij snel boos, een teken van zijn vurige aard. Voor de toekomst sluit hij een rol als trainer of technisch directeur niet uit, maar voorlopig wil hij blijven voetballen.