Eric Cantona steekt er dit jaar op het Filmfestival van Cannes bovenuit. Hij gebruikt zijn roem van het voetbalveld om een sterke aanwezigheid op het witte doek op te bouwen. De voormalige aanvaller van Manchester United speelt in twee producties en is het centrale onderwerp van een derde, wat een belangrijk moment markeert in zijn decennia durende overstap naar het acteren.
Zijn festivalprogramma omvat de debuutfilm “Marvellous Mornings” van regisseur Avril Besson, waarin hij een wijnkoopman speelt. Ook de korte film “The Sentinel” van Ali Cherri gaat in première tijdens de Critics’ Week. Het hoogtepunt is de documentaire “Cantona”, die een speciale vertoning krijgt in de officiële selectie en zijn leven diepgaand onderzoekt.
Regisseurs David Tryhorn en Ben Nicholas maakten de film om Cantona’s onvoorspelbare karakter en uitzonderlijke talent op het veld te belichten. De documentaire richt zich vooral op zijn transformatieve jaren bij Manchester United, waar manager Alex Ferguson hem vormde tot de iconische “King Eric” die de club nieuw leven inblies voordat hij in 1997 abrupt stopte op 30-jarige leeftijd.
Het is ongewoon. Het gaat niet alleen over de carrière van een speler — het gaat meer over de relatie tussen de manager en een persoonlijkheid. Ik denk dat iedereen die manager wil worden van een voetbalteam, een bedrijf of zelfs vader wil zijn met kinderen, de film moet zien. Ferguson liet zien hoe je met elk soort persoonlijkheid kunt omgaan.
Cantona is nu 30 jaar acteur, langer dan zijn profcarrière in het voetbal. Hij dankt zijn levenslange passie voor cinema aan vroege blootstelling aan films in zijn geboortestad Marseille, waaronder veel Bruce Lee-films en klassiekers als “The Towering Inferno”. Na zijn vroege pensioen stapte hij direct over naar het acteren, beginnend met commercials die regisseurs en producenten overtuigden van zijn potentieel.
Hij leerde het vak door observatie in plaats van formele training. Een belangrijke vroege samenwerking was met de Franse acteur Jacques Villeret in films als “Mookie” en “The Children of the Marshland”, waarbij Villeret hem veel steun en vertrouwen gaf tijdens zijn eerste stappen in de filmwereld.
Ik had het geluk om te beginnen met een grote Franse acteur, Jacques Villeret. Hij heeft me enorm geholpen. Hij gaf me dat vertrouwen. Hij was een groot acteur, maar ook heel erg aardig — we hadden een geweldige relatie. Ik denk dat dat heel belangrijk is als je begint en nog geen ervaring hebt.
Cantona ziet de documentaire als een waardevolle artistieke nalatenschap voor zijn familie. Hij sprak ook met warmte over zijn blijvende bewondering voor regisseur Ken Loach en herinnerde zich een recente retrospectieve vertoning van “Looking for Eric” in Parijs, die hij bezocht met zijn 12-jarige dochter. Het project valt op door de focus op persoonlijke relaties en groei buiten het veld.