Het emotionele telefoontje dat Luka Modric zijn Ballon d'Or 2018 aankondigde

Pascal Ferré, voormalig directeur van France Football, beschrijft de stilte en tranen van de Kroaat toen hij het verdict twee weken voor de gala hoorde.

«Het is een uniek gevoel en een eer. Ik heb heel veel emoties die moeilijk te uiten zijn. Als kind hebben we allemaal dromen, de mijne was om in een groot team te spelen en trofeeën te winnen. De Ballon d'Or is meer dan een droom. Dus het is een eer en een voorrecht om deze trofee te ontvangen. Als ik heb gewonnen, komt dat omdat ik dit jaar iets bijzonders heb gedaan.» Met deze woorden nam Luka Modric, toen 33 jaar oud, in december 2018 de prijs in ontvangst die hem tot beste speler ter wereld uitriep.

Het moment waarop Pascal Ferré de uitslag meedeelde

Bijna acht jaar later heeft Pascal Ferré, voormalig directeur van France Football, in RMC Sports de details van die beslissing onthuld. De journalist legt uit hoe hij de Kroatische speler twee weken voor de ceremonie persoonlijk op de hoogte bracht van de uitslag van de stemming.

Ferré belde en in eerste instantie nam Modric niet op. «Hij belde me vijf of zes minuten later terug. En ik vertelde hem dat hij had gewonnen. Ik zei: 'Welkom in de familie van de Ballon d'Or'», herinnert de voormalige directeur zich.

Stilte, tranen en een ontroerende vraag

De reactie van de speler was direct en diepgaand. «Toen was er niemand meer aan de andere kant van de lijn. Ik had zelfs de indruk dat de verbinding was verbroken. Er viel een emotionele stilte, ik hoorde de tranen. Daarna herstelde hij zich en vroeg hij of het waar was. Ik zei: 'Praat er niet over'. 'Mag ik het aan mijn vrouw vertellen?', vroeg hij. Ook al had ik nee gezegd, ik denk dat hij het toch zou hebben gedaan», legt Ferré uit met een glimlach.

De latere bekentenis van Modric over dat moment

Later onthulde Modric aan Pascal Ferré de echte reden van die aanvankelijke stilte. «Hij zei: 'Ik moet je iets vertellen. De dag dat je me belde om het te zeggen en ik niet opnam, kwam dat niet omdat ik bezig was, maar omdat ik je nummer op het scherm zag en wist wat je ging zeggen. De emotie overmande me en ik kon niet antwoorden. Het duurde een paar minuten voor ik besefte wat er was gebeurd, en toen belde ik je terug'», besluit de journalist.