Emmy-genomineerde sterren delen inzichten over het portretteren van JFK Jr. en Carolyn Bessette in Ryan Murphy FX-serie

Het is erg uitdagend om een historisch persoon te spelen, zeker een die zo bekend en gewaardeerd is. Ik denk dat de grootste uitdaging voor mezelf was om de menselijkheid erin te vinden en het echt en eerlijk te houden, terwijl ik ook moest navigeren tussen hoe mensen hem waarnemen en hem in hun hart dragen.

We maken een televisieserie, maar ik denk dat dat begon mijn zenuwstelsel wakker te maken. Weet je, het besef dat iemand naar je kijkt of je filmt, je vastlegt buiten de filmcamera die in je gezicht hangt voor de televisieserie. Op een bepaalde manier dacht ik, omdat mijn zenuwstelsel in mijn hoofd reageerde: ‘Dit lijkt een beetje op wat zij misschien heeft ervaren.’ En ik denk dat dat iets was wat ik heel spannend vond en een belangrijk deel van haar verhaal om te delen, omdat we vooral dertig jaar later daar op een heel andere manier op kunnen terugkijken, de opkomst van de paparazzicultuur. Maar Carolyn heeft nooit officieel iets gezegd. Dus op een manier kon ik via mij in deze versie van Carolyn laten zien hoe die ervaring voor haar geweest zou kunnen zijn, en het verhaal rechtzetten.

Ik denk dat het voor mij, omdat er minder over haar bekend was dan over de meeste andere mensen in de serie, me vrijheid gaf. Alles wat ik hoefde te doen was op de foto lijken en dan kon ik haar verder alles geven. Ik kon haar de macht geven, haar een stem geven, een stem geven aan de stemlozen. Dat gebeurde ook een beetje met Carolyn, omdat we haar niet op die manier leerden kennen. En omdat dit gebaseerd is op het boek en dit veel meer vanuit Carolyn’s perspectief is, is dit de kant van het verhaal die we nooit kenden. En ik voelde me enorm vereerd, en veel druk, om ervoor te zorgen dat wat ik deed haar iemand maakte die niemand zou vergeten.