Emily Wilson levert scherpe kritiek op Nolans The Odyssey-film

De geprezen vertaler van Homers epos prijst de entertainmentwaarde van de blockbuster, maar bekritiseert de vereenvoudigde personages en het morele kader in de London Review of Books.

Emily Wilson, de wetenschapper achter een populaire moderne vertaling van Homers oude gedicht, heeft haar mening gegeven over Christopher Nolan's bioscoopversie van The Odyssey. Haar beoordeling in de London Review of Books combineert gematigde lof met scherpe kritiek op hoe de productie van 250 miljoen dollar het bronmateriaal aanpakt.

Wilson begint met persoonlijke context over Nolans verwijzing

Wilson opent haar stuk met een verwijzing naar Nolans vermelding van haar werk. Ze herinnert eraan dat de regisseur de openingsregel van haar vertaling in jambische pentameter aanhaalde: 'Tell me about a complicated man.' Ze uit haar verbazing over de verwijzing en maakt tegelijk duidelijk dat ze teleurgesteld is over de film.

De recensie erkent de entertainmentwaarde

Wilson beschrijft de film als een effectieve manier om aan de zomerhitte te ontsnappen. Ze merkt op dat Nolans kenmerkende narratieve wendingen passen bij een verhaal dat uit geneste vertellingen bestaat. Haar eigen tieners vonden het een leuke ervaring en ze schrijft het bronmateriaal toe dat de film boeiend blijft.

It’s a family-friendly audiovisual spectacle, like an elaborate Fourth of July fireworks display — and with about the same level of narrative and emotional depth.

— Emily Wilson, London Review of Books

Kritiek richt zich op vereenvoudigde personages en motieven

De wetenschapper stelt dat Matt Damon's vertolking van Odysseus tekortschiet in de sluwheid en complexiteit van Homers origineel. Ze betoogt dat het personage vooral gedreven lijkt door angst en schuldgevoel in plaats van vernuft. Deze verschuiving ondermijnt volgens Wilson de logica van de wereld in het verhaal en slaagt er niet in geweld vanuit meerdere perspectieven te tonen.

Wilson vindt ook Anne Hathaway's Penelope onderontwikkeld. Het script biedt het personage weinig meer dan verlangen naar haar man, wat resulteert in minimale chemie tussen de hoofdrolspelers. Ze maakt vergelijkbare opmerkingen over Charlize Theron's Calypso, die vooral als troostende figuur overkomt in plaats van de complexe godin uit het gedicht.

Wilson signaleert verschuivingen in morele waarden en castingkeuzes

De recensie benadrukt dat de film verschillende gedragingen afwijst die in Homers tekst geaccepteerd zijn, waaronder bedrog en buitenechtelijke relaties. Wilson ziet deze veranderingen op zichzelf niet als problematisch, maar stelt dat ze inconsistenties in de motivatie van de personages creëren. Ze maakt ook opmerkingen over de rasneutrale casting en merkt op dat veel niet-blanke acteurs vooral dienen als ondersteuning voor de centrale witte protagonist.

Lof voor één prestatie en bredere impact

Wilson prijst met name Robert Pattinson's vertolking van Antinous. Ze voorspelt dat de rol erkenning in de prijzen kan opleveren. Ondanks haar reserves verwelkomt ze het succes van de film om publiek terug naar de bioscoop te trekken en mogelijk hernieuwde interesse in het originele gedicht te wekken.

Een laatste ethische opmerking betreft de beslissing van de productie om in bezet West-Sahara te filmen. Wilson beschrijft deze keuze als het normaliseren van de aanhoudende problemen voor de inheemse Sahrawi-bevolking.

Tags bij dit artikel