Elliot Anderson, de duurste Engelse middenvelder: van twijfel met Schotland tot ster van Engeland met Tuchel

Manchester City betaalde meer dan 130 miljoen voor de 23-jarige speler, die bijna debuteerde voor het Schotse elftal voordat hij koos voor de Three Lions.

Op 2 juli, tijdens het wereldkampioenschap, maakte Manchester City bekend meer dan 130 miljoen euro te hebben betaald aan Nottingham Forest voor middenvelder Elliot Anderson. Met 23 jaar werd de in Whitley Bay geboren speler daarmee de duurste Engelse voetballer aller tijden.

Anderson komt uit een kustplaatsje nabij Newcastle en heeft zich ontwikkeld tot een vaste waarde in het Engelse elftal onder leiding van Thomas Tuchel. Zijn internationale loopbaan werd echter gekenmerkt door een lastige keuze die hem bijna naar Schotland had gebracht.

Familiewortels en eerste keuzes

Andersons grootmoeder van vaderskant komt uit Glasgow en Whitley Bay ligt iets meer dan honderd kilometer van de Schotse grens. Als fervent supporter van Newcastle en bewonderaar van spelers als Cabaye en Ben Arfa speelde de middenvelder in de Schotse jeugdelftallen (onder 16, onder 17 en onder 18).

In maart 2021 had hij al een officieus oefenduel gespeeld met de Engelse onder 19. In mei 2022 kwam hij uit voor de Schotse onder 21 tegen België. Na die wedstrijd besloot hij verdere oproepen op te schorten tot hij zijn internationale toekomst had bepaald.

De Schotse oproep en het beslissende moment

In augustus 2023, terwijl hij nog voor Newcastle speelde en al in de Premier League had gedebuteerd, ontving Anderson zijn eerste oproep voor het Schotse A-elftal van Steve Clarke. Doel waren twee wedstrijden: een kwalificatieduel voor het EK 2024 tegen Cyprus en een oefenwedstrijd tegen Engeland.

Clarke verklaarde destijds dat Anderson “de tijd had genomen” om te kiezen en uiteindelijk “voor ons had gekozen”. De speler trainde mee en er verschenen foto’s van hem in het Schotse trainingspak, maar een blessure tijdens de stage verhinderde zijn debuut.

De verklaring van Anderson zelf

Ik ging mee met Schotland en verliet na een paar dagen de stage omdat ik meer tijd nodig had voor een beslissing. Ik wilde niet overhaast te werk gaan en ben daar nu erg dankbaar voor. Ik ben definitief Engels. Zo zie ik mezelf.

— Elliot Anderson, Voorafgaand aan zijn debuut voor Engeland

Anderson voegde eraan toe dat hij, omdat hij als jongere nooit was opgeroepen voor Engelse jeugdelftallen, aanvankelijk voor de Schotse kans had gekozen. Toen hij overtuigd raakte van zijn niveau voor de Three Lions, richtte hij al zijn ambities op dat elftal.

Debuut en doorbraak onder Tuchel

Een jaar na de Schotse ervaring debuteerde Anderson voor de Engelse onder 21. In 2025, kort na zijn debuut in het A-elftal, was hij van groot belang bij het winnen van het EK voor die leeftijdscategorie. Met Tuchel op de bank reageerde de middenvelder direct.

Hij is de derde veldspeler met de meeste minuten in het Tuchel-tijdperk, alleen achter Kane en Konsa. Op het WK tegen Noorwegen, met Declan Rice afwezig door ziekte, hield Anderson het team overeind met 92 procent passnauwkeurigheid, negen balveroveringen en sterke verdedigende acties.

Hij is een speler van wereldklasse. Meer hoef ik niet te zeggen, hij heeft alles in huis. Hij is een sleutelspeler voor ons. Hopelijk blijft hij dezelfde: een bescheiden, vastberaden voetballer met grote ambitie.

— Thomas Tuchel, Persconferentie tijdens het WK

Statistieken die de transferprijs rechtvaardigen

De hoge transfersom wordt verklaard door de cijfers van de speler in de Premier League van het afgelopen seizoen: 3.300 balcontacten, 306 balveroveringen, 297 gewonnen duels en 80 veroorzaakte overtredingen, waarmee hij in die categorieën aanvoerde. Zijn vertrek van Newcastle naar Forest in 2024, ingegeven door het Financial Fair Play, werd door Eddie Howe “de moeilijkste van mijn carrière” genoemd.

Tags bij dit artikel