Egan Bernal fietst in de Tour de France 2026 met een mix van herinneringen, trots en een gevoel van vrijheid. De Colombiaanse renner hoeft zijn geschiedenis niet uitgebreid door te nemen om te beseffen wat hij in deze wedstrijd heeft meegemaakt.
In 2019 bereikte hij de top door als eerste Colombiaan de Franse ronde te winnen. Daarna kreeg hij te maken met zware blessures, onzekerheid en een moeizaam herstelproces. Nu, tijdens de editie van 2026, bevindt hij zich in een andere positie: zonder de druk om de leiding te nemen, maar met de mogelijkheid om mee te strijden om het algemeen klassement en te bewijzen dat hij nog steeds een topper is.
De cijfers plaatsen hem in een unieke positie. Naast Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard is Bernal de laatste winnaar van de Tour die nog actief is. Chris Froome en Vincenzo Nibali zijn al gestopt. Het gegeven verrast de Colombiaan zelf. “Daar had ik nog niet bij stilgestaan. Het is een mooi feit”, antwoordde hij met een glimlach aan MARCA.
Ook het racen tegen de huidige grote dominanten heeft voor hem zijn aantrekkingskracht. “Het is eigenlijk wel leuk”, zegt hij over het meten met die “buitenaardse wezens”.
Bernal beschrijft zijn Tour-traject vanuit verschillende perspectieven: op het hoogste punt, op het laagste, als een van de velen in het peloton en nu opnieuw strijdend om het algemeen klassement. Zijn huidige deelname is het resultaat van de weg die hij heeft afgelegd om weer op dat niveau te komen.
“Ik voel me goed. Het belangrijkste is dat ik enorm geniet van wat ik doe en trots ben op wat ik presteer”, benadrukt de renner. De zege van 2019 draagt hij niet als een constante last met zich mee. Binnen de groep richt hij zich puur op het maximaal presteren. “Je probeert gewoon het beste te doen en dat is het”, voegt hij eraan toe.
Zijn rol binnen Ineos is veranderd. Het Britse team bevindt zich in een heropbouwfase na jaren van dominantie. Bernal waardeert de kwaliteit van de selectie, maar wijst ook op de noodzaak van een leider die tegen de besten kan opboksen. “We hebben heel goede renners. Als je naar de selectie kijkt, is het een ploeg van enorme klasse. We missen een leider die kan strijden tegen de renners die net iets verder staan”, legt hij uit.
Het team biedt hem een uitstekende behandeling, met steun, respect en veel vrijheid. Die flexibiliteit stelt hem in staat de koers zonder strak script te rijden en zijn ervaring in te brengen.
De toekomst van Bernal lijkt verbonden met het Britse team. “Ik zou graag mijn carrière bij dit team afsluiten”, vertrouwt hij toe. Hij zit al tien jaar in de structuur en kan zich moeilijk voorstellen in andere kleuren te rijden.
Voor hij afsluit, stuurt Bernal een steunbetuiging naar Carlos Rodríguez, de Spaanse renner die drie jaar geleden Pogacar en Vingegaard versloeg in Morzine. “Carlitos is een topper. Hij werd vijfde in deze wedstrijd en dat lukt niet iedereen. Hij heeft veel klasse”, benadrukt hij. Hij kent de ups en downs goed en vertrouwt erop dat de Spanjaard opnieuw zijn moment zal krijgen.