De eerste Triple Crown in het wielrennen: Merckx wint het WK in Montreal in 1974

De Belg combineert Giro, Tour en regenboogtrui in één seizoen op een extreem circuit waar slechts 18 renners finishten.

In 1974 verliet het wereldkampioenschap wielrennen voor het eerst Europa en dat gebeurde in Montreal, Canada, met een parcours dat bedoeld was om de renners te straffen. Eddy Merckx kwam aan de start na al de Giro en de Tour te hebben gewonnen. Hij vertrok met de regenboogtrui en een uniek record: de twee grote rondes plus de wereldtitel in één seizoen. Zo ontstond de Triple Crown en Merckx was de eerste die hem won.

Een extreem circuit dat het peloton terugbracht tot 18 renners

De wedstrijd in Montreal leek in niets op een gewoon WK. De renners moesten 262,5 kilometer afleggen over 21 ronden van een 12,5 kilometer lang circuit met 4.900 hoogtemeters. Bernard Thévenet lanceerde een aanval die meer dan honderd kilometer standhield en het peloton dwong om van ver te achtervolgen. De inspanning eiste zijn tol: van de 70 gestarte renners haalden slechts 18 de finish. Onder de afvallers waren Luis Ocaña, Roger De Vlaeminck, Freddy Maertens en Felice Gimondi.

Merckx haalt Thévenet in en wint de sprint van Poulidor

De ‘Kannibaal’ hield het langer vol dan wie ook. Hij haalde Thévenet in en vocht om de zege in een sprint tegen Raymond Poulidor, de grootvader van Mathieu van der Poel. Merckx won en evenaarde daarmee het record van drie wereldtitels dat Alfredo Binda en Rik Van Steenbergen deelden. Achter die medaille schuilt een historisch feit: voor het eerst verzamelde een renner Giro, Tour en WK in één jaar.

Een prestatie die tientallen jaren op zich liet wachten

Meer dan tien jaar lang herhaalde niemand de prestatie. Stephen Roche slaagde daarin in 1987 en werd de tweede naam op de lijst. Pas in 2024 lukte het Tadej Pogacar om het trio te voltooien. Vijftig jaar na die dag in Montreal telt de club van de Triple Crown nog altijd maar drie leden.

Uitslag en Spaanse aanwezigheid

Ook de rest van de uitslag bevat namen die vandaag nog bekenden. Poulidor werd tweede en de Fransman Mariano Martínez, derde, is de grootvader van Lenny Martínez, een van de huidige jonge talenten. Van de Spanjaarden wisten slechts twee renners de 262,5 kilometer uit te rijden: Txomin Perurena, achtste, en Andrés Oliva, negende. De overige 52 van de 70 deelnemers haalden de finish niet.

Het nalatenschap van het circuit van 1974 in de GP van Montreal

Het parcours van 1974 verdween niet. Jaren later vormde het de basis voor de Grote Prijs van Montreal, die in 2010 op de WorldTour-kalender kwam en nog altijd over de legendarische Cota de Camillien-Houde gaat. Elke keer dat het peloton die helling oprijdt, volgt het dezelfde wegen die Merckx zagen inhalen op Thévenet, Poulidor verslaan in de sprint en zijn derde regenboogtrui omhangen.

Tags bij dit artikel