- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De Portugese regisseur keert terug naar het festival met een metafilm die feit en fictie vervaagt en kunstmatige intelligentie en maatschappelijk verval aan de kaak stelt.

De Portugese filmmaker Edgar Pêra keert terug naar het Locarno Film Festival met Asphalt Guerrilla, een wereldpremière die het verhaal van een echte extreemlinkse militante groep, persoonlijke autobiografie en kunstmatige intelligentie-beelden met elkaar verweeft. De film wordt vertoond in de Out of Competition-sectie tijdens de 79e editie van het festival.

FP-25-militante groep opnieuw bekeken via feit en fictie

Asphalt Guerrilla put uit de geschiedenis van FP-25, of Forças Populares 25 de Abril, een gewapende organisatie die actief was in Portugal van 1980 tot 1987. De groep pleegde bomaanslagen, schietpartijen en bankovervallen. Het verhaal draait om een boek van voormalig lid Manuel Ricardo de Sousa, die later door een menigte werd gelyncht na een van die overvallen.

Het project gaat verder dan historische reconstructie. Het onderzoekt ook de uitdagingen van het maken van onafhankelijke cinema buiten conventionele structuren. Pêra schreef het scenario samen met Rodrigo Areias, die ook als producent optreedt. De cast bestaat uit Miguel Moreira, Maria Leite, Ivo Arroja, Albano Jerónimo, Bernardo Santo Tirso en Luke Eberl. Jorge Quintela was verantwoordelijk voor de cinematografie en João Mora voor de montage.

Pêra maakt van persoonlijke guerrillamentaliteit een cinematografische spiegel

Pêra beschrijft de film als gelaagd. Het begon met het boek dat hij in de jaren negentig las, maar groeide uit tot een reflectie op zijn eigen benadering van filmmaking. Hij merkt op dat het verhaal verschuift van de problemen uit het Portugese verleden naar bredere vragen over de hedendaagse samenleving en de staat van de cinema.

Ik zou nooit een film over mezelf pitchen, inclusief een autobiografie, maar ik begreep echt dat Rodrigo het voorstelde. Ik zei tegen hem dat ik wilde dat de film over de toekomst ging, niet over het verleden.

De regisseur heeft sinds het midden van de jaren tachtig een undergroundreputatie opgebouwd met avant-gardistisch, DIY-werk dat verbonden is met de tegencultuur en de Portugese muziekscene. Hij omarmt een vervaging tussen fictie en werkelijkheid die moderne onzekerheden over wat authentiek is weerspiegelt.

AI inzetten om de eigen gevaren te bekritiseren

Pêra gebruikt AI-gegenereerde beelden, zoals hij eerder deed in zijn Locarno-film Telepathic Letters. Hij laat bewust aanwijzingen achter over welke elementen met AI zijn gemaakt en zet de technologie tegelijk in om de risico’s ervan te illustreren, waaronder gefabriceerd nieuws en het uitbesteden van creatieve prompts.

Ik probeer altijd wat aanwijzingen achter te laten voor wat met AI is gemaakt. Maar er zijn momenten waarop je, om het gevaar van AI te tonen, je moet gedragen als een gevaarlijke AI.

In plaats van zich over te geven aan commerciële algoritmes, creëert Pêra zijn eigen prompts en recombinaties van bestaand materiaal. Hij vergelijkt deze aanpak met zijn eerdere neuro-punkfase, waarin hij pleitte voor het bestrijden van ideeën met ideeën en camera’s als wapens te behandelen in plaats van geweld te gebruiken.

Radicalisme gezien als symptoom van diepere systeemproblemen

De timing van de film valt samen met aanhoudende wereldwijde conflicten en toenemend politiek extremisme. Pêra ziet radicalisme niet als het kernprobleem, maar als een symptoom van systeemverval. Hij stelt dat het bestrijden van alleen het symptoom het risico loopt nieuwe vormen van radicalisme te creëren en pleit voor aandacht voor de onderliggende oorzaken van planetaire schade.

Radicalisme is een symptoom van het verval van ons systeem. Ik ben geen expert, maar ik voel dat we niet de radicalist hoeven te bestrijden, omdat dat betekent dat je zelf een andere radicalist wordt. Dat is een val. Laten we in plaats daarvan praten over wat onze planeet slechter maakt.

Pêra verkent deze thema’s verder in zijn volgende project, The Spiral of Fear, dat big tech en medianarratieven rond machtsstructuren zal onderzoeken.