Een toegewijde Ghost of Yotei-speler die de titel uit 2025 meerdere keren heeft uitgespeeld vóór de lancering en de eerste platinum-trofee heeft verdiend, vindt de nieuwe Echoes of Sekigahara-dlc grotendeels onopvallend. De uitbreiding dient vooral als herinnering aan de sterke punten die de kernervaring deden opvallen.
Na grondig alle hoeken van het originele spel te hebben verkend, keerde de recensent terug naar Ghost of Yotei zonder nog iets te ontdekken in de basisinhoud. Daardoor bleef alleen het nieuwe materiaal over om mee aan de slag te gaan, wat resulteert in een ervaring die aanvoelt als een bijzaak in plaats van een betekenisvolle uitbreiding.
De dlc introduceert de regio Ashoro Foothills, afgebeeld als een chaotisch niemandsland vol overblijfselen van de volgelingen van de Viper. Deze vijanden vertegenwoordigen het eerste lid van de Yotei Six dat door hoofdpersoon Atsu in het hoofdverhaal is verslagen, waardoor ze hier geen grote baasontmoeting vormen. Het verhaal kijkt bewust achteruit in plaats van het grotere verhaal vooruit te helpen.
Maanden weg van het spel hebben het spiergeheugen en de reflexen van de recensent afgestompt. Het opnieuw wennen aan het vechtsysteem van Atsu, inclusief confrontaties met haar wolvenmaatje die groepen bandieten kunnen uitschakelen voordat de echte gevechten beginnen, blijkt verrassend boeiend. De verfijnde animaties en vaardigheidscombinaties behouden hun aantrekkingskracht, ook zonder nieuwe verhalende verrassingen.
Hoewel de dlc de verwachte wendingen en vooruitgang mist, heeft het aanscherpen van eens beheerste vaardigheden toch voldoening opgeleverd. Voor deze speler kan die herontdekking uiteindelijk voldoende zijn.