Dustin Hoffman draagt ensemble-drama 'The Revisionist' op Tribeca-wereldpremière

Debuutfilm van Alex Vlack volgt vier schrijvers verstrikt in familierivaliteiten en literaire ambities

Alex Vlack maakt zijn debuut als regisseur van een narratieve speelfilm met The Revisionist, een wereldpremière op Tribeca die draait om de verstrengelde relaties tussen vier schrijvers. De film heeft André Holland, Tom Sturridge, Alison Brie en Dustin Hoffman in de hoofdrollen als een vader, zijn zoon, de vrouw van de zoon en hun goede vriend. Hun interacties belichten de persoonlijke en professionele spanningen die ontstaan wanneer literaire ambities botsen met de familiegeschiedenis.

Vier schrijvers navigeren carrièredruk en verborgen verleden

Oude vrienden John en Jacob treffen elkaar na jaren weer bij toeval. Jacobs vrouw Elise worstelt met haar eigen vastgelopen roman terwijl haar agent vooruitgang eist. Jacobs vader David, een ooit gevierde auteur die al jaren niets meer publiceerde, wordt het middelpunt van de aandacht van de twee jongere mannen die zijn levensverhaal zien als potentieel bestsellermateriaal. Deze overlappende doelen zorgen al snel voor frictie binnen de groep.

Het verhaal ontvouwt zich grotendeels via dialogen terwijl lang begraven familiegeheimen aan het licht komen. Ontboezemingen over Jacobs opvoeding en het verleden van zijn ouders verschuiven geleidelijk de sympathie van het publiek. Toch voelt de looptijd van negentig minuten soms opgerekt omdat de centrale conflicten vooral verbaal blijven in plaats van visueel.

Sterke acteerprestaties tillen bekend literair terrein op

De cast levert doorlopend verzorgd werk. Holland brengt zijn gebruikelijke stille intensiteit in de rol van John. Brie speelt een moeilijke rol waarbij haar personage de minst sympathieke van de vier hoofdpersonen is. Sturridge spreekt het grootste deel van de film met een Amerikaans accent voordat hij in de slotscènes zonder duidelijke reden overstapt op zijn natuurlijke Britse accent.

Hoffman levert het duidelijkste hoogtepunt. Zijn vertolking van David begint als bits en egocentrisch maar verdiept zich tot iets veel gelaagders. De ervaren acteur wisselt soepel van gedachten met zijn jongere tegenspelers en trekt de aandacht zodra hij in beeld verschijnt.

Film blijft geworteld in literair concept in plaats van volwaardig drama

Vlack stelt een aantrekkelijk en capabel ensemble samen en maakt een technisch solide film. Het project ontkomt nooit helemaal aan het uitgangspunt van schrijvers die praten over hun vak en hun grieven. Alleen de scènes waarin Hoffman domineert wekken de indruk dat je een compleet cinematografisch verhaal ziet in plaats van een uitgebreide creatieve oefening.

Het einde laat de vraag open welk personage uiteindelijk misschien een boek publiceert. Kijkers kunnen de afloop intrigerend of onbeduidend vinden, afhankelijk van hun betrokkenheid bij de voorgaande personagedynamiek.