Liesl Eisenbeiss, een erfgename in de vierde generatie van een Duits bierfortuin, heroverweegt hoe rijke families kapitaal kunnen inzetten om diepe systemische uitdagingen aan te pakken nadat een van de vroege investeringen van haar netwerk mislukte.
In 2014 lanceerden ondernemers Koko Networks om houtskool te vervangen door schonere bio-ethanolkachels in Afrika. Het doel was zowel ontbossing als de gezondheidscrisis door rook binnenshuis aan te pakken, die jaarlijks honderdduizenden kinderen het leven kost. In 2023 had het bedrijf meer dan een miljoen Keniaanse huishoudens bereikt en zagen investeerders sterke groeipotentie.
Liesl Eisenbeiss leidde The Good Investors (TGI), een klein Europees netwerk van vier rijke families dat zich richt op veranderingen op systeemniveau. TGI committeerde 1,25 miljoen dollar van de 300 miljoen dollar die Koko ophaalde, terwijl de eigen familie van Eisenbeiss sinds 2016 investeerde. Het bedrijf vroeg in januari 2026 surseance aan nadat de Keniaanse autoriteiten weigerden het model voor de verkoop van koolstofkredieten te licentiëren.
The collapse of Koko Networks is a very telling lesson.
Eisenbeiss erfde haar aandeel in de Holsten-brouwerij na het overlijden van haar vader toen ze 17 was. Het bedrijf werd later verkocht aan Carlsberg, waardoor een aanzienlijk fortuin ontstond dat aanvankelijk overweldigend aanvoelde. Het vroege vermogensbeheer volgde conventionele paden tot een donatieverzoek voor Save the Elephants duidelijk maakte dat klimaatgedreven migratieveranderingen meer vereisten dan simpele giften.
Haar echtgenoot Richard Azarnia pleitte tijdens de pandemie voor een ambitieuzer model. Het resultaat was TGI, dat geduldig kapitaal van meerdere families bundelt om ondernemingen en fondsen te steunen die hele systemen willen hervormen in plaats van afzonderlijke uitkomsten te optimaliseren. Het netwerk telt nu 10 families met ongeveer 51 miljoen euro aan activa en heeft belangen in bedrijven als Aleph Farms en Protix.
De ervaring met Koko bracht Eisenbeiss ertoe om systeemverandering formeel te bestuderen aan de Universiteit Utrecht en om binnen de groep assertiever te spreken. TGI heeft sindsdien de strategie verbreed met investeringen in systeemoptimalisatie naast pure transformatieprojecten. De leden blijven over elke deal stemmen, waarbij elke familie verplicht is deel te nemen zodra een voorstel is goedgekeurd.
Azarnia merkt op dat veel family offices voorzichtig blijven omdat ze bewezen trackrecords willen. Zowel hij als Eisenbeiss benadrukt de noodzaak om waarden én vermogen door te geven aan de volgende generatie, terwijl ze erkennen dat zinvol systeemwerk geduld en politiek realisme vereist.