Quentin Tarantino heeft al lang westerns gevierd, zowel op het scherm als in gesprekken. Hij rangschikt favorieten, prijst klassiekers en belicht af en toe minder bekende titels die zijn waardering voor het genre hebben gevormd.
Een van die titels, Duel at Diablo, is deze maand op Prime Video verschenen. De film kwam in 1966 in de bioscoop uit, hetzelfde jaar als Tarantino's favoriete western The Good, the Bad and the Ugly. Hij valt op door het grafische geweld en de stilistische verwijzingen naar Italiaanse producties, elementen die destijds zeldzaam waren in de Amerikaanse cinema.
Onder regie van Ralph Nelson volgt Duel at Diablo meerdere verhaallijnen rond wraak en verboden liefde. James Garner en Sidney Poitier spelen de hoofdrollen en geven de rauwe, vaak brute toon stevigheid.
De hedendaagse kritieken waren gemengd. The New York Times noemde de film rauw en lelijk, terwijl de New York Daily News hem beter vond dan de gemiddelde mislukking. Er bestaat geen officiële Rotten Tomatoes-score voor de film.
De productie gebruikte gestileerde effecten die vaker voorkwamen in Europese westerns, waaronder verhoogd geweld en visuele flair. Die keuzes hebben mogelijk weerklank gevonden bij Tarantino tijdens de ontwikkeling van zijn film uit 2012, Django Unchained, die eveneens rasverhoudingen en grensgeweld onderzocht.
In de romanversie van Once Upon a Time in Hollywood laat Tarantino via het personage Rick Dalton een lauw oordeel horen. De passage noemt de bronroman degelijk, maar bestempelt de resulterende film als middelmatig.
Kijkers kunnen Duel at Diablo nu zelf beoordelen op Prime Video. De opvallende poster van de film blijft een opmerkelijk artefact uit die tijd.