Eind mei deden Dora Piñol en Milagros Forte een enthousiaste belofte: als España het WK zou winnen, zouden ze weer samenkomen om het samen te vieren met koekjes en cava. Vier maanden later, op dezelfde plek in Terrassa, kwamen ze die belofte na. De twee oma's van Dani Olmo ontvingen de journaliste met dezelfde warmte als altijd, klaar om te proosten op de ster die de middenvelder op zijn borst droeg.
Milagros, de oma van vaderskant, beleefde de beslissende wedstrijd met de intensiteit van iemand die zelf elke bal speelt. “Ik keek naar de finale met veel zenuwen, want ik speelde tegelijk met hen mee… Ik duw ze in elke wedstrijd. Ik schiet zelfs. Kijk hoe ik speelde, ik was helemaal bezweet”, vertelde ze geamuseerd. Ze prees de sterke prestatie van haar kleinzoon en hoe hij het tempo van de wedstrijd verandert als het lastig wordt.
Voor haar betekende de overwinning meer dan alleen een trofee: de bevestiging van de collectieve inspanning. “Ik voelde grote voldoening, want ik weet hoeveel ze dit WK verdienden. Deze selectie was heel goed, het is een hechte groep. Het voelt als een familie”, voegde ze toe.
Dora, de andere oma, prees eveneens het volledige toernooi van Dani Olmo. Met het typische oma-gevoel grapte ze: “Hij speelde het hele toernooi heel goed, toch? En in de finale ook. Maar soms vind ik dat hij de bal niet zo vaak aan anderen moet geven en zelf moet scoren”. Ze erkende haar partijdigheid met een glimlach en prees zowel de kwaliteit als het karakter van de speler.
De mix van emoties was intens. “Toen ik hem zag winnen, voelde ik vreugde, verdriet… Het was een mengeling van emoties, maar het maakte me heel gelukkig voor hem”, bekende Dora. Ze herinnerde eraan hoe voetbal vanaf zijn jeugd zijn passie was en hoe het offer om als tiener het huis te verlaten voor Kroatië en later Duitsland zijn vruchten afwierp.
Beide oma's waren het erover eens dat Dani Olmo niets cadeau kreeg. “Ze hebben hem in zijn carrière niets cadeau gedaan. Hij heeft alles zelf hard gewerkt”, benadrukte Milagros. Ze wezen op zijn bescheidenheid, zijn toewijding als teamgenoot en de constante steun die hij aan de familie geeft, ook tijdens de trainingskampen.
Mari Carmen, ik zei toch dat we het WK zouden winnen, en dat hebben we gedaan. Ik heb krachten… En nu winnen we de Nations League weer. En dan vieren we het weer samen, oké?
Ondanks het drukke schema van de voetballer houdt Dani Olmo regelmatig contact met zijn oma's. Hij stuurt ze goedeochtend- en goedenachtberichten en reageert altijd, ook vanuit het WK-kamp. Zoals veel oma's betreuren zij dat ze hem niet zo vaak zien als ze zouden willen.
Met de cava alvast gekoeld voor toekomstige vieringen kijken Dora en Milagros vol optimisme naar de toekomst. Ze willen meer titels voor de selectie en voor hun kleinzoon. “Ja, ja, we komen weer samen met meer titels… als we er nog zijn tenminste”, grapte Dora, terwijl haar schoonzus lachend antwoordde dat ze nog veel zullen meemaken, zelfs als trainer.