Dominic Sangma presenteert Veil of Dust op Busan Market en onthult mijnbouwexploitatie in inheemse gemeenschappen

De regisseur pauzeert zijn dorps-trilogie om de strijd van een familie voor gerechtigheid te belichten te midden van explosies, medeplichtigheid en oude rituelen

Dominic Sangma heeft zijn dorps-trilogie on hold gezet om zich te richten op Veil of Dust, een project dat is geselecteerd voor de Asian Project Market op het Busan International Film Festival. Het verhaal draait om een mijnbouwongeluk waarbij een dorpsbewoner verminkt raakt en zijn vrouw vecht tegen een corrupt systeem voor compensatie.

Mijnbouwexplosie verbrijzelt een gezin en legt systemisch onrecht bloot

Een explosie scheurt door de heuvels, begraaft de 35-jarige Nengsal onder puin en kost hem een been. Zijn vrouw Ajin, 32, start een campagne voor genoegdoening, maar botst op ambtenaren en tussenpersonen die profiteren van stilte. De lokale hoofdman kiest de kant van buitenstaanders, een ngo volgt zijn eigen agenda en de mijnexploitant onthult dat Nengsal nooit op een loonlijst stond, waardoor arbeiders onzichtbaar blijven op voorouderlijk land.

Het verhaal verschuift door de ogen van de kinderen van het stel, de 12-jarige Kasanchi en de 10-jarige Miklu. Een dorpsgenezeres genaamd Rengin begeleidt de jongen door een ritueel met een vogel dat bedoeld is om de verwonding van zijn vader over te dragen. Wanneer een nieuwe explosie het leven van een kind eist, accepteren ouderen snelle betalingen om de rust te bewaren. Terwijl Nengsal Ajin aanspoort een einde te maken aan zijn lijden en haar juridische pogingen vastlopen, overweegt zij de krachtige kruiden in haar tuin die zowel kunnen genezen als doden.

Regisseur put uit kinderherinneringen aan explosies en aardverschuivingen

Steenwinning kwam al voor in Sangma’s eerdere werk, maar staat nu centraal in het conflict. Hij stopte met het laatste deel van zijn trilogie omdat het onderwerp directe aandacht vereiste. Herinneringen uit zijn jeugd aan trillingen in de grond, beschadigde huizen en boerderijen en dodelijke ongelukken blijven levendig, en de activiteiten gaan vandaag de dag door. Recente bezoeken toonden aardverschuivingen, gebarsten muren en winning die steeds dichter bij de hoofdvestiging komt.

Voor een buitenstaander lijkt ongereguleerde mijnbouw misschien slechts een milieukwestie. Maar voor wie in de schaduw ervan leeft, erodeert het niet alleen de bodem – het erodeert ook de ziel.

— Dominic Sangma, Projectaankondiging in Busan

Als vader van een jonge dochter hoopt Sangma dat de film zal bijdragen aan betere omstandigheden in het dorp. Ouderen zijn stil gebleven, ofwel omdat ze mijnbouw nooit als een bedreiging zagen, ofwel omdat het inkomen opleverde. Hij erkent dat de bewoners zelf hebben bijgedragen aan het voortbestaan van het probleem. “Op een manier waren dorpsbewoners mede verantwoordelijk voor het feit dat het zo lang heeft geduurd,” merkt hij op.

Film positioneert lokale strijd als wereldwijde waarschuwing tegen milieuhebzucht

Sangma beschrijft het project als een microkosmos van de menselijke uitbuiting van de planeet. Hij hoopt dat het publiek met meer zorg voor de aarde vertrekt. Producent Xu Jianshang, die zijn debuut Ma’ama en de op Locarno vertoonde Rapture ondersteunde, zegt dat de regisseur diep geraakt is door de ontberingen van zijn gemeenschap. “Er zit schoonheid en gratie in zijn beeldtaal en als producent voel ik dat we meer van zulke stemmen moeten steunen,” stelt zij.

Rapture, het tweede deel van Sangma’s trilogie, won de culturele diversiteitsprijs op de Asia Pacific Screen Awards. Ma’ama ontving prijzen voor beste cinematografie op het Shanghai International Film Festival en beste film op het Jogja-Netpac Asian Film Festival. Veil of Dust is nog in ontwikkeling; het Busan-team zoekt coproductiepartners en financiering die aansluit bij de visie van de regisseur.

Tags bij dit artikel