Dolly Parton, de onvergetelijke Queen of Country Music, is op 80-jarige leeftijd overleden na een carrière die zich over zeven decennia uitstrekte. Haar overlijden zet fans aan het terugdenken aan een oeuvre met meer dan vijftig albums en een reeks gedenkwaardige film- en televisieoptredens die haar toonden als zowel een charismatische performer als een natuurlijke verteller.
Parton bouwde een parallelle acteercarrière op die vaak dezelfde thema's van veerkracht, humor en authenticiteit weerspiegelde als haar muziek. Ter ere van haar leven en bijdragen aan het witte doek volgt hier een gerangschikte blik op haar vijf sterkste filmprestaties.
Op de vijfde plaats staat de gospelkomedie Joyful Noise uit 2012. Queen Latifah en Dolly Parton spelen twee eigenzinnige vrouwen in een klein stadje in Georgia die hun verschillen opzij moeten zetten om een nationale wedstrijd te winnen en hun kerk te redden. Parton leverde een twaalftal originele nummers, en de soundtrack bereikte de top van de Billboard Soundtrack-lijst.
Het verhaal volgt vertrouwd underdog-terrein, maar de chemie van de cast tilt het materiaal omhoog. Parton heeft beperkte screentime, maar haar scènes tegenover Latifah knetteren van energie en scherpe dialogen. Het resultaat is een onbeschaamd campy, feelgoodfilm die kijkers beloont die de oprechte toon omarmen.
Daarna volgt de romantische komedie Straight Talk uit 1992. Dolly Parton speelt Shirlee Kenyon, een danslerares uit Arkansas die naar Chicago verhuist en per ongeluk een baan als radioadvieshost krijgt. Met James Woods als tegenspeler laat de film Parton schitteren als een warme, recht-door-zee stem die luisteraars doordacht advies geeft.
Haar optreden voelt als een natuurlijke uitbreiding van haar eigen publieke persona. Een subtiel progressief moment in de aftiteling benadrukt Partons vooruitstrevende kijk op acceptatie en identiteit.
De in Louisiana spelende dramakomedie Steel Magnolias uit 1989 landt op de derde plaats. Gebaseerd op het toneelstuk van Robert Harling brengt de film een uitzonderlijke cast samen, waaronder Sally Field, Julia Roberts, Daryl Hannah, Shirley MacLaine en Olympia Dukakis, naast Dolly Parton.
Het verhaal balanceert lachen en verdriet terwijl het vriendschap, verlies en de alledaagse worstelingen verkent die vrouwen verbinden. Partons vertolking van schoonheidssaloneigenares Truvy blijft een van haar warmst herinnerde rollen en een hoogtepunt van de blijvende aantrekkingskracht van de film als moeder-dochterklassieker.
Op de tweede plaats staat de musical The Best Little Whorehouse in Texas uit 1982. Dolly Parton speelt Miss Mona Stangley, de energieke eigenares van het bordeel Chicken Ranch, tegenover Burt Reynolds als de lokale sheriff. De verfilming van de toneelmusical werd een kassucces en verdrong kortstondig E.T. van de eerste plaats.
Parton en Reynolds zorgen voor echte vonken op het scherm, en hun chemie voedde destijds roddelbladen. De soundtrack bevat een memorabele nieuwe versie van haar klassieker "I Will Always Love You" en het heerlijke duet "Sneakin' Around". De film geldt als een van haar meest levendige grote-schermoptredens.
Bovenaan de lijst staat de kantoor-komedie 9 to 5 uit 1980. In haar eerste grote filmrol speelt Dolly Parton Doralee Rhodes naast Jane Fonda en Lily Tomlin. Het trio speelt secretaresses die samenzweren tegen hun seksistische, tirannieke baas, gespeeld door Dabney Coleman.
De satire bleek zowel hilarisch als invloedrijk en inspireerde gesprekken in de echte wereld over betere omstandigheden voor werkende vrouwen. Partons titelsong werd haar grootste solosucces, en haar natuurlijke, grappige vertolking van Doralee toonde een instinctieve schermpresentie die haar gebrek aan eerdere acteervaardigheid logenstrafte. De film blijft een maatstafkomedie die Partons mix van glamour, doorzettingsvermogen en intelligentie perfect vastlegde.