Rory Kennedy's nieuwe documentaire geeft Alec Baldwin uitgebreide behind-the-scenes toegang in de aanloop naar zijn strafproces over het dodelijke schietincident met cinematograaf Halyna Hutchins tijdens de opnames van de indie-western Rust. De 111 minuten durende film opent met een duidelijke disclaimer dat Baldwin geen redactionele controle had, geen betaling ontving en geen financiering verstrekte voor het project.
Kijkers die een gedetailleerd verslag zoeken van het incident in oktober 2021 op de Rust-set of een volledig overzicht van de juridische procedure, zullen merken dat de film tekortschiet. Het eigenlijke proces beslaat slechts de laatste dertig minuten, en de fouten van de aanklager krijgen enige aandacht zonder diepgaand onderzoek naar hoe het schietincident plaatsvond. Hutchins zelf komt nauwelijks aan bod, haar naam en beeld zijn grotendeels afwezig in de tweede helft en er wordt geen betekenisvolle context gegeven over haar leven of carrière.
Kennedy, een gevestigd filmmaker bekend van werken als Last Days in Vietnam en Ethel, begon in de winter van 2023 met filmen nadat de autoriteiten in New Mexico aanklachten hadden ingediend. De productie volgt Baldwin naar Montana voor heropnames van Rust, door periodes van onzekerheid in New York en de rechtszaal in New Mexico. Eerder beeldmateriaal van de set en de directe nasleep vult het nieuwe materiaal aan.
De documentaire richt zich in plaats daarvan op Baldwins decennialange perceptie dat hij wordt geviseerd door media en publiek. Ze schetst zijn opvoeding, zijn keuze voor acteren in plaats van recht of politiek, zijn opkomst tot ster door rollen in 30 Rock en andere projecten, en herhaalde botsingen met paparazzi en autoriteiten. Zijn zus Elizabeth biedt een familieperspectief, terwijl dochter Ireland verschijnt om een bekend voicemail-incident te bespreken.
Baldwins vrouw Hilaria Baldwin is te zien in verschillende sequenties, vaak in een gunstig licht. De film toont Baldwin in meer rauwe, ongepolijste settings die zijn vermoeidheid in deze periode benadrukken. Ondanks de toegang biedt Baldwin weinig persoonlijke reflectie over Hutchins of de gebeurtenissen zelf.
De uitgebreide deelname levert openhartige momenten op, maar de algehele toon benadrukt Baldwins beeld van zichzelf als oneerlijk beoordeeld. Clips en interviews halen eerdere controverses en publieke reacties op de zaak weer op. De film vraagt zich af of lang gekoesterde percepties van Baldwin kunnen veranderen door dergelijk intiem beeldmateriaal, maar suggereert uiteindelijk dat meningen waarschijnlijk niet zullen veranderen.
Een aparte Hulu-documentaire uit 2025, Last Take: Rust and the Story of Halyna, ging directer in op de gebeurtenissen op de set en de achtergrond van Hutchins. Kennedy's aanpak kiest een andere weg en gebruikt het proces als lens voor Baldwins persoonlijke verhaal in plaats van een alomvattend onderzoek van de tragedie.
Het project onderzoekt hoe Baldwins publieke imago zich over veertig jaar heeft gevormd en of die geschiedenis de berichtgeving over de Rust-zaak heeft beïnvloed. Het laat de vraag open of de focus op het vervolginggevoel van de acteur het bredere verhaal dient, zeker wanneer de naam van Hutchins het meest direct aan het incident verbonden blijft.