Documentaire Queer Edward II brengt Derek Jarman’s hit uit 1991 terug naar het Lido

Theo Rollason maakt een begeleidend werk van 35 jaar oude backstagebeelden van Seamus McGarvey

Britse filmmaker Derek Jarman bracht zijn gedurfde bewerking van Christopher Marlowe’s Edward II in 1991 naar het Venice Film Festival. De politiek geladen film kreeg lovende kritieken en een prijs voor beste actrice voor Tilda Swinton.

Precies 35 jaar later keert een nieuwe documentaire met de titel Queer Edward II terug naar de Lido met een intiem portret van de oorspronkelijke productie. Debuutregisseur Theo Rollason stelde de film samen uit uren onbekend beeldmateriaal.

Herontdekt beeldmateriaal onthult Jarman’s creatieve proces

Het materiaal ontstond toen Sarah Swords cameraman Seamus McGarvey inhuurde om de opnames vast te leggen. Na de productie bleven de dertig uur Betacam SP-tapes decennialang onaangeroerd in opslag, tot archiefverbindingen ze weer aan het licht brachten.

Rollason, in samenwerking met editor Nicole Hálová, vormde de rushes tot een portret van Jarman’s eigenzinnige werkwijze en zijn actieve betrokkenheid bij de homo-emancipatie via groepen als OutRage.

Prominente supporters steunen het project

Uitvoerend producenten zijn onder meer Swinton, kostuumontwerper Sandy Powell, producer Christine Vachon en acteur Russell Tovey. McGarvey keerde terug als cameraman voor de documentaire zelf.

Het lag gewoon 35 jaar in een kast.

— Theo Rollason, Interview met Deadline

Een typisch Brits document van zijn tijd

Het beeldmateriaal vangt Jarman’s kenmerkende Engelse stem en thematiek, van alledaagse onderwerpen als ondergoed van Marks & Spencer tot diepere politieke betrokkenheid. Extra archiefmateriaal plaatst de productie in de bredere context van het Britse activisme in de jaren negentig.

Hij keek niet van een afstand toe en deed uitspraken. Hij deed het echt van binnenuit.

— Theo Rollason, Interview met Deadline

Première en toekomstige vertoningen

Queer Edward II draait buiten competitie in Venetië, dat doorgaat tot 12 september. Producenten zijn Ben Fowlie, Sebastien Rabas en Michael Sherman, met een score van Simon Fisher Turner. De film is daarna te zien op het London Film Festival.