NAZA, de documentaire die een speciale juryprijs won op het Filmfestival van Venetië, opende op nummer één in Italië en presteerde beter dan de heruitgave van Avengers: Endgame Encore in de eerste twee dagen na release.
De film, geregisseerd door de Israëlische filmmakers Yuval Abraham en Rachel Szor, bracht ongeveer €1,1 miljoen ($1,2 miljoen) op op maandag en dinsdag. Dat bedrag overtrof ruimschoots de Marvel-titel, die €356.000 ($404.000) verdiende in dezelfde periode in de tweede week.
De film wordt in Italië gedistribueerd door I Wonder Pictures en was aanvankelijk gepland als een driedaagse vertoning van 28 tot 30 september. De grote vraag en uitverkochte voorstellingen leidden tot een verlenging.
Opgenomen 's nachts op daken in Tel Aviv onderzoekt NAZA de dood van Palestijnse burgers in Gaza. Abraham en Szor regisseerden eerder samen de in 2025 Oscar-winnende documentaire No Other Land. De nieuwe film kreeg een staande ovatie van 24,5 minuten in Venetië en een positieve ontvangst op het New York Film Festival.
De documentaire komt in meer dan vijftig landen in de bioscoop. Later in november is de film gratis te streamen op de website van The Guardian. In de Verenigde Staten begint woensdag een onafhankelijke uitbreng in het IFC Center in New York, georganiseerd door The Guardian en MK2 zonder traditionele studio of distributeur.
Het project is gebaseerd op journalistiek werk dat tussen 2023 en 2025 verscheen bij +972, Local Call en The Guardian. The Guardian en JW Films produceerden de film, met Jonathan Glazer als executive producer en MK2 als verantwoordelijke voor de internationale verkoop.
We maakten deze film uit een gevoel van verplichting om onze positie als Israëlische filmmakers en journalisten te gebruiken om de systemen te onderzoeken achter de massale moord op Palestijnse burgers waarvoor ons land verantwoordelijk is. Terwijl we de afgelopen drie jaar leden van het Israëlische leger filmden op daken in Tel Aviv 's nachts, stelden we onszelf dezelfde vragen die onze grootouders generatie na generatie stelden in de twintigste eeuw: hoe kan de ene groep mensen de totale dehumanisering van een andere groep toestaan? Hoe ziet de innerlijke werking van zo'n systeem eruit?
De regisseurs merkten op dat veel onthullingen eerst verschenen in onderzoeksjournalistiek van The Guardian en haar partners, terwijl de documentaire visuele en emotionele diepgang toevoegt door zowel gesproken woorden als stiltes vast te leggen.