NAZA, de documentaire die een speciale juryprijs won op het Filmfestival van Venetië, opent vanaf 28 september in bioscopen in meer dan vijftig landen. De film, geproduceerd door The Guardian samen met JW Films en executive producer Jonathan Glazer, onderzoekt de systemen achter de massale doding van Palestijnse burgers in Gaza. Na de bioscooprun wordt het project wereldwijd gratis beschikbaar op de website van The Guardian.
Frans verkoopagentschap MK2 heeft de film sinds de wereldpremière op 10 september in 56 landen geplaatst. Bevestigde markten zijn onder meer Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Spanje, Duitsland, België, Nederland, Oostenrijk, Zwitserland, Zweden, Denemarken, Noorwegen, Griekenland, Portugal, Polen, Litouwen, Roemenië, Bulgarije, Australië, Nieuw-Zeeland, Japan, Hongkong, Indonesië, Thailand, Canada, Brazilië, Turkije, Centraal-Amerika en het Midden-Oosten. In Italië brengt distributeur I Wonder de film van 28 tot en met 30 september drie dagen lang uit in 500 zalen.
De Amerikaanse bioscoopuitbreng begint exclusief op 30 september in het IFC Center in New York. The Guardian en MK2 hebben een coalitie van Amerikaanse en internationale partners samengesteld om de release te versnellen in plaats van het project aan een conventionele distributeur te licentiëren.
De producenten hebben de film aangeboden aan Israëlische distributeurs en bioscopen. The Guardian onderzoekt ook mogelijkheden om de documentaire in de bezette Palestijnse gebieden te tonen.
NAZA borduurt voort op reportages die tussen 2023 en 2025 verschenen bij het Israëlisch-Palestijnse medium +972, het Hebreeuwstalige Local Call en The Guardian. Regisseurs Abraham en Szor filmden het project ’s nachts vanaf daken in Tel Aviv.
We maakten deze film uit een gevoel van verplichting om onze positie als Israëlische filmmakers en journalisten te gebruiken om de systemen achter de massale doding van Palestijnse burgers, waarvoor ons land verantwoordelijk is, te onderzoeken. Terwijl we de afgelopen drie jaar leden van het Israëlische leger filmden vanaf daken in Tel Aviv, stelden we onszelf dezelfde vragen die ook door de generatie van onze grootouders en in de hele twintigste eeuw werden gesteld: hoe kan de ene groep mensen de totale dehumanisering van een andere groep toestaan? Hoe ziet de innerlijke werking van zo’n systeem eruit?
De regisseurs merkten op dat veel bevindingen eerder verschenen in hun journalistiek voor The Guardian en zijn partners, maar dat de film ruimte biedt voor een diepere verkenning van onuitgesproken elementen en de stilte rond de gebeurtenissen.