Nathan Fielder en Lance Oppenheim nemen met hun documentaire You Can See Everything een ongebruikelijke benadering van Elizabeth Holmes, de in ongenade gevallen oprichter van Theranos. In plaats van een rechttoe-rechtaan aanval levert de film uitgebreide toegang tot Holmes en haar familie, wat resulteert in een portret dat scherpe observatie combineert met momenten van oprechte onzekerheid over haar motieven en mentale toestand.
Holmes en haar echtgenoot Billy Evans benaderden Fielder rechtstreeks voor het project. Het resultaat beslaat 34 dagen filmen plus extra productie die jaren na haar gevangenisstraf doorliep. Wat begon als een poging om het raadsel van haar persoonlijkheid op te lossen, laat uiteindelijk veel vragen onbeantwoord, zelfs voor de regisseurs zelf.
De eerste trailer liet Holmes zien die ernstig voor zich uit staarde terwijl ze haar baby voorzichtig met een uitgestrekte been wiegde. Dat ene beeld zette de toon voor de volledige film: talrijke momenten van ongemakkelijke humor naast stille herinneringen dat Holmes een persoon is met een baby om voor te zorgen, hoe vreemd haar publieke persona ook mag lijken.
Fielder bekent voor de camera dat hij na maanden observeren in verwarring is en vraagt zich af of Holmes werkelijk zo argeloos kan zijn als ze lijkt. Een prominente gastster daagt dat beeld scherp aan en beschuldigt de regisseur van mogelijke manipulatie door Holmes. De uitwisseling vat de centrale spanning samen die veel kijkers zullen voelen tussen scepsis en aarzelende empathie.
Twee gesprekken springen eruit. Wanneer haar wordt gevraagd of ze ooit heeft gelogen, ontkent Holmes zelfs het vertellen van leugentjes om bestwil. Later, na het bekijken van de klassieke Abbott and Costello-routine, beweert ze eerst de humor te begrijpen voordat ze toegeeft dat ze die helemaal niet begrijpt. Deze momenten verdiepen het centrale mysterie van de film over haar intellectuele en emotionele ontwikkeling.
Evans krijgt kritische aandacht naarmate de film vordert. Hij komt over als openhartig maar controlerend, die deals en socialemedia-activiteiten regelt zonder dat Holmes daar volledig van op de hoogte is. De weergave suggereert dat Holmes lang onder invloed heeft gestaan van assertieve mannelijke figuren, waaronder haar voormalige partner Sunny Balwani en nu haar echtgenoot.
Op de première in Telluride erkende Fielder tijdens een nagesprek dat het team nog steeds onzeker was over wat ze hadden gezien. De speelduur van drie uur biedt ruimte voor deze ambiguïteit en positioneert de film als een doordachte, zij het onbesliste, studie in plaats van een simpel oordeel over het karakter van Holmes.
De documentaire suggereert uiteindelijk dat diepere kennis van een persoon niet altijd tot duidelijkere oordelen leidt. De bereidheid om sympathie naast kritiek te plaatsen, kan wel eens de meest controversiële eigenschap blijken.