De rust in de wedstrijd tegen Kroatië liet verschillende Spaanse invallers zien die alvast opwarmden terwijl de trainer nog details besprak met de basisspelers. Dani Olmo, Pedri, Rodri en Nico Williams liepen al rond op het veld van het Sánchez-Pizjuán. Deze vier spelers maakten deel uit van de bank van een team dat in de eerste helft de Kroaten had gedomineerd en het publiek had opgemaakt. Dit scenario laat zien dat de echte kracht van Spanje ligt in een hecht collectief waarin wissels het spel niet veranderen.
Een ucronie is het herschrijven van de geschiedenis op basis van hypothetische gebeurtenissen die nooit hebben plaatsgevonden. Zou Spanje dit niveau van vertrouwen hebben bereikt als De la Fuente na de wedstrijd in Glasgow was ontslagen? Een massale rotatie op 28 maart 2023 had het einde kunnen betekenen voor de trainer uit La Rioja. Destijds klonk het idee dat het team boven alles gaat nog gewaagd. Vandaag is het een van zijn grootste troeven.
Spanje begon de wedstrijd tegen de Kroaten met vijf wijzigingen ten opzichte van het team dat in Wembley speelde. Onder de geselecteerden vielen vijf spelers op die geen basisplaats hadden op het WK: Pubill, Huijsen, Zubimendi, Fermín en Baena. Sommigen hadden nauwelijks minuten gemaakt, zoals Pubill of Zubimendi, die pas in de laatste twintig minuten tegen Oostenrijk in het veld kwam.
Het resultaat was weer een hoogstaand optreden van Spanje, dat met 4-1 won van een Kroatië dat weinig weerwerk bood. Kroatisch bondscoach Slaven Bilic betreurde het gebrek aan weerstand van zijn team. De huidige wereldkampioen houdt dezelfde identiteit aan die heeft geleid tot bijna duizend dagen zonder verlies, precies 922, en zich heeft ontwikkeld tot een blok dat moeilijk te verslaan is.
Alleen Frankrijk en Nederland slaagden erin om meer dan één doelpunt te scoren sinds het begin van die reeks, en beide wedstrijden eindigden zonder Spaanse nederlaag. Deze consistentie toont aan dat het functioneren van het team niet afhangt van de namen die op het veld staan.
Sinds de nederlaag tegen Colombia heeft De la Fuente 63 spelers gebruikt in 40 wedstrijden. Daarvan hebben 17 meer dan duizend minuten gespeeld. De kern wordt aangevoerd door Cucurella met 2.381 minuten. Spanje heeft geweten te reageren op zware afwezigheden en de overwinning als norm behouden.
Maandenlang ontbraken Unai Simón en David Raya, en ontstond er discussie over de doelman. Een zware blessure hield Rodri, de Ballon d’Or-winnaar, tijdelijk aan de kant, waarna Zubimendi zijn plaats innam. Op het EK miste Spanje Lamine Yamal en Nico Williams, maar bleven de overwinningen komen en brak een sterke Baena door. Toen Carvajal en Morata niet beschikbaar waren, namen Pedro Porro en Oyarzabal het over. Laporte was maandenlang afwezig en Huijsen, later gevolgd door Cubarsí met grote impact, namen zijn plaats in de verdediging in.
De grote kracht van dit team zit in het feit dat rotaties niet ten koste gaan van het niveau. Er is een hecht blok, maar ook de zekerheid dat elke wissel een speler oplevert waar andere landen om zouden vechten om in hun basiselftal te hebben. Het schuiven met spelers laat de essentie van het team van De la Fuente intact.