Diego Luna arriveerde op het San Sebastián Film Festival om zijn nieuwste regieproject te promoten: het intieme drama Ashes. Het project betekent een terugkeer naar kleinschalige films na zijn hoofdrol in de Disney+-serie Andor, de Star Wars-spin-off die na het tweede seizoen eindigde.
In gesprek op het festival maakte Luna een duidelijk onderscheid tussen onafhankelijke festivalfilms en grootschalige studio-producties. Hij benadrukte dat de kernuitdagingen van het filmen vergelijkbaar blijven, maar dat het doorslaggevend is of een project een eigen visie uitdraagt.
Luna merkte op dat sommige films het brede publiek willen behagen ten koste van een authentieke visie. Zulke projecten verdwijnen volgens hem snel uit het geheugen. Films met een duidelijke eigen invalshoek hebben daarentegen blijvende impact.
Of je nu een grote productie of een kleinere film draait, de uitdagingen blijven hetzelfde. Wat projecten echt definieert, is of ze een eigen visie uitdragen.
Luna beschreef de inspanning die nodig is om Ashes in de bioscopen onder de aandacht te brengen. Dat verschilt sterk van zijn ervaring met Andor, waar brede herkenning en waardering vrijwel vanzelf komen en generaties overstijgen.
Ashes ging eerder in première op het Filmfestival van Cannes. Het verhaal, gebaseerd op een roman van Brenda Navarro, volgt jonge broers en zussen die in Madrid moeten wennen nadat hun moeder daarheen is verhuisd voor werk. Ze kampen met gevoelens van verlating en wrok. Luna presenteert de film als een poging om onderbelichte kanten van de migrantenervaring te laten zien.
Als we het over migranten hebben, denken we niet aan wat ze achterlieten.
Op vragen over de toenemende politieke spanningen rond immigratie wereldwijd antwoordde Luna dat de onderliggende problemen al jaren bestaan en waarschijnlijk zullen voortduren. Hij noemde geweld, economische druk en klimaatverandering als factoren die migratie in stand houden en benadrukte dat samenlevingen nieuwkomers beter moeten opvangen.
Het is een verhaal dat zich blijft herhalen en zal blijven herhalen, tenzij we echt reageren. Het enige wat zeker is, is dat steeds meer mensen zullen verhuizen.
Luna wees op een bijzondere tegenstrijdigheid in zijn geboorteland Mexico: er is veel begrip voor Mexicanen die naar het noorden trekken, maar de behandeling van migranten uit Centraal-Amerika laat te wensen over. Hij pleitte voor meer nieuwsgierigheid naar individuele verhalen om empathie en gastvrijheid te bevorderen.
Luna beschreef film als een krachtig middel om onbekendheid te overbruggen. Door het publiek uit te nodigen in persoonlijke verhalen kan cinema aanvankelijke ongemakkelijkheid omzetten in begrip en verbinding, aldus Luna.
Op een vraag van een Mexicaanse filmstudent moedigde Luna makers aan om in het Spaans te werken zonder zich gedwongen te voelen te verhuizen. Hij noemde voorbeelden van Latijns-Amerikaanse regisseurs wier Spaanstalige projecten succesvol reizen, terwijl zij geworteld blijven in hun eigen identiteit en cultuur.