Diego Luna stapt opnieuw achter de camera voor Ashes, een rustig drama aangepast van Brenda Navarro's geprezen roman. Het verhaal volgt een jonge Mexicaanse vrouw genaamd Lucila terwijl ze probeert een stabieler leven op te bouwen voor zichzelf en haar familie in Spanje.

Luna's eerdere films tonen een ongelijkmatig trackrecord

Luna regisseerde eerder de bescheiden komedie Abel uit 2011, die een luchtige blik wierp op Mexicaanse familiedynamiek. Zijn project Cesar Chavez uit 2014 richtte zich op de beroemde vakbondsleider maar verloor vaart nadat er nieuwe beschuldigingen tegen de historische figuur opdoken. De roadmovie Mr. Pig uit 2016 koppelde Danny Glover en Maya Rudolph in een verhaal dat weinig aandacht kreeg.

Ashes markeert Luna's vierde speelfilm en zet een patroon van gemengde resultaten voort. De film streeft naar een atmosferische toon vergelijkbaar met recente onafhankelijke werken maar levert weinig energie of duidelijke emotionele haken.

Verhaal volgt Lucila's zoektocht naar stabiliteit over grenzen heen

Het verhaal opent in Mexico-Stad wanneer Lucila's moeder Isabel vertrekt naar Spanje en haar dochter vraagt om op haar jongere broer Diego te letten. Lucila voegt zich later bij haar moeder in Madrid en neemt Diego mee. Ze neemt een baan als nanny voor een veeleisende architect terwijl ze de schoolproblemen van haar broer beheert.

Lucila verhuist vervolgens met een vriendin naar Barcelona om onafhankelijkheid te krijgen. Ze begint een relatie met een Engelse muzikant maar verbergt haar werk in ouderenzorg en bezorgingen. Wanneer Diego onverwacht arriveert, lopen de spanningen op en beschuldigt hij haar van het herhalen van de patronen van hun moeder.

Financiële druk dwingt Lucila uit haar appartement. Een plotselinge familietragedie trekt haar vervolgens terug naar Mexico-Stad, waar ze herenigt met grootouders en verdriet verwerkt via stille momenten met familieleden.

Capabele optredens benadrukken beperkte emotionele toegang

Anna Díaz steekt eruit als Lucila en brengt warmte in scènes waarin het personage zorgt voor een baby of een oudere vrouw. Adriana Paz verschijnt kort als de moeder, terwijl Sergio Bautista de getroebleerde jongere broer portretteert. Bijrollen omvatten Irene Escolar als de architect en Laura Gómez als Lucila's vriendin.

Belangrijke thema's krijgen slechts oppervlakkige behandeling

De film raakt de uitdagingen aan waarmee Mexicaanse immigranten in Spanje worden geconfronteerd via korte momenten van onbeleefdheid van werkgevers en straatscènes. Een nachtelijke ontmoeting met een lokale bende hint naar bredere sociale kwesties zonder diepere verkenning.

De originele Spaanse titel Ceniza en la Boca krijgt een letterlijke verklaring in de laatste akte via scènes met as en familierouw. Toch reduceert de adaptatie complexe boekelementen tot basisplotpunten, waardoor karaktermotivaties onderontwikkeld blijven.

Gefragmenteerde stijl ondermijnt de algehele impact

Abrupte white-outs signaleren locatieveranderingen terwijl tijdlijnen onduidelijk blijven, waardoor kijkers relaties voor een groot deel van de looptijd moeten samenvoegen. De aanpak creëert een intieme maar afstandelijke kijkervaring die nooit volledig boeit.

Effectieve sequenties richten zich op kleine zorgdaden, zoals Lucila die lacht met een baby of een oudere verwant wast. Deze momenten springen eruit maar slagen er niet in het algehele gebrek aan samenhang van de film te overwinnen.