Dick Guttman, de gerespecteerde Hollywood-publiciteitsmanager en scenarioschrijver wiens cliënten onder meer Barbra Streisand, Clint Eastwood en tientallen andere grote talenten omvatten, overleed op 19 september in Los Altos, Californië. Hij werd 93 jaar.
Guttman werkte tijdens zijn carrière bij Rogers & Cowan en later bij zijn eigen bureaus, Guttman and Pam en Guttman Associates. Hij vertegenwoordigde een breed scala aan sterren, waaronder Paul Newman, Audrey Hepburn, Natalie Wood, Gene Hackman, Warren Beatty, Elizabeth Taylor en William Shatner.
Guttman verhuisde na de Tweede Wereldoorlog van St. Louis naar Los Angeles. Hij reed met streetcars om scripts en handtekeningen te verzamelen bij radiostudio’s en begon al op Fairfax High over highschoolsport te schrijven voor de Los Angeles Examiner.
Op UCLA kreeg hij een parttimebaan bij Rogers & Cowan. Later werkte hij als unit-publicist in Europa aan films als “Paris Holiday” en “The Key.” Tijdens Billy Wilders “Love in the Afternoon” in Parijs leerde hij zijn toekomstige vrouw Gisela kennen; ze trouwden in 1956.
Terug in Los Angeles werkte hij meer dan tien jaar bij Rogers & Cowan in de periode waarin freelance persagenten onmisbaar werden voor acteurs die niet langer aan studio-contracten vastzaten. In 1971 richtte hij samen met Jerry Pam Guttman & Pam op, dat uitgroeide tot een van de toonaangevende bureaus in de branche.
In het begin van de jaren negentig startte Guttman Guttman Associates. Het bureau promootte grote films als “Unforgiven,” “Dirty Harry,” “Bonnie and Clyde,” “The Conversation,” “Kramer vs. Kramer,” “All That Jazz,” “The Year of Living Dangerously,” “The Man Who Would Be King,” “The King’s Speech,” “The Artist,” “Shakespeare in Love” en “The English Patient.” Collega’s Susan Madore en Rona Menashe leiden het bureau nu.
Naast filmsterren vertegenwoordigde Guttman auteur Sidney Sheldon, astronaut Buzz Aldrin en bedrijven als Lucasfilm, Industrial Light & Magic en Sanrio tijdens de Amerikaanse introductie van Hello Kitty.
Ik heb het ruw uitgerekend en kom waarschijnlijk op zo’n 700 cliënten, waarvan ongeveer 200 legendes. Ik ben zeer gezegend.
Guttman schreef ook scenario’s voor zeven films, waaronder de speelfilm “Back Door to Hell” uit 1963 met Jack Nicholson in de hoofdrol, en verschillende televisiefilms. Zijn autobiografie “Starflacker” uit 2015 beschreef ontmoetingen met veel van de grootste namen uit de industrie.
Na meer dan vijftig jaar in Malibu verhuisden Guttman en zijn vrouw vorig jaar naar Los Altos. Hij wordt overleefd door Gisela, zijn vrouw van zeventig jaar, dochters Danielle Guttman Klein en Monika Guttman Robertson, kleindochters Alyssa Brucculeri en Claire Robertson, achterkleindochter Aria Brucculeri en zus Joan Ostrow.
Herdenkingsgiften kunnen worden gedaan aan het Dick Guttman Memorial Fund van de Entertainment Industries Foundation.