De democratische overwinningen in november bij verschillende deelstaatverkiezingen hebben de partij nieuwe invloed gegeven om een van de grootste resterende gaten in het Amerikaanse zorgnet te dichten. Tien staten hebben Medicaid-uitbreiding onder de Affordable Care Act nog steeds afgewezen, waardoor honderdduizenden volwassenen met lage inkomens zonder dekking zitten. De nieuwe democratische kracht in Texas, Georgia en Wisconsin doet nu de mogelijkheid rijzen van beslissend optreden in 2027.
Het gevecht over het uitbreiden van de aanspraak duurt al bijna vijftien jaar. De Affordable Care Act beoogde dekking uit te breiden naar volwassenen die tot 138 procent van de federale armoedegrens verdienen, ongeveer 45.000 dollar voor een gezin van vier. Een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 2012 maakte uitbreiding optioneel voor staten in plaats van verplicht. Blauwe staten gingen snel aan de slag, terwijl veel door republikeinen geleide staten zich aanvankelijk verzetten.
Veertig staten hebben sindsdien uitbreiding aangenomen, waardoor ongeveer twintig miljoen mensen verzekerd zijn. Staten die uitbreidden, hebben hun percentage onverzekerden ruwweg gehalveerd in vergelijking met staten zonder uitbreiding. De federale overheid betaalt het grootste deel van de nieuwe kosten, waardoor het beleid een netto fiscaal voordeel oplevert voor deelnemende staten. Een analyse schat dat Texas alleen al 9 miljard dollar aan jaarlijkse federale middelen zou ontvangen terwijl het slechts 1 miljard dollar eigen geld bijdraagt.
Republikeinen hadden eerder de volledige controle in de meeste staten zonder uitbreiding. De resultaten van deze maand hebben die balans op verschillende plaatsen veranderd. Democraten veroverden het gouverneurschap en beide wetgevende kamers in Wisconsin. Ze wonnen ook het gouverneurschap en het Huis in zowel Texas als Georgia, hoewel republikeinen in die twee staten nog een krappe meerderheid in de senaat behouden.
Aankomend Wisconsin gouverneur-elect David Crowley en de nieuwe democratische meerderheden in de wetgevende macht onderzoeken meerdere routes naar uitbreiding. Voorstanders verwachten dat de partij kiest voor één plan. “Ze denken dat ze dingen moeten aannemen die mensen in hun leven voelen,” zei Robert Kraig, uitvoerend directeur van Wisconsin Citizen Action.
In Georgia heeft aankomend gouverneur Keisha Lance Bottoms uitbreiding bovenaan haar agenda geplaatst. Met een democratische meerderheid in het Huis en een kleine republikeinse voorsprong in de senaat zien waarnemers een realistisch pad naar goedkeuring. Texas heeft de hoogste inzet. De staat heeft het hoogste percentage onverzekerden van het land en uitbreiding zou naar schatting 1,1 miljoen inwoners bereiken.
De nieuw gekozen Texas gouverneur Gina Hinojosa heeft uitbreiding eveneens tot prioriteit gemaakt en treedt aan met een democratische meerderheid in het Huis. Staatsparlementslid John Bucy, een langjarig voorstander, zei dat plattelandsrepublikeinse senatoren nu een opening hebben. “Republikeinse senatoren konden niet doen wat het beste is voor hun district,” zei Bucy. “Maar nu krijgen ook zij een frisse start.”
Democratische zetelwinst in South Carolina, Mississippi, Alabama, Florida en Kansas kan extra druk opleveren. Anthony Wright van Families USA merkte op dat uitbreiding een concreet voordeel oplevert dat door geen ander beleid wordt geëvenaard. Experts van KFF en het Urban Institute schatten dat als de tien resterende staten uitbreiding aannemen, de nationale populatie zonder verzekering met ongeveer 2,4 miljoen afneemt.
Het is een zorgvoordeel, maar het is ook een economisch voordeel voor deze staten om deze instroom van federaal geld te hebben.
Recente federale wetgeving heeft aanzienlijke medicaid-bezuinigingen opgelegd die zich richten op staten met uitbreiding. Die ontwikkeling zal de begrotingsberekeningen voor nieuwe aanhangers beïnvloeden. Staatdemocraten zullen er ook bij de republikeinen in het Congres op aandringen die bezuinigingen in de komende zitting terug te draaien.
De komende maanden zullen uitwijzen of de recente verschuivingen op statelijk niveau zich vertalen in daadwerkelijke beleidsverandering en of republikeinen hun langdurige verzet tegen uitbreiding heroverwegen.