Het Doctor Who-thema geldt als een van de meest herkenbare en ongebruikelijke muzikale signaturen op televisie. De Australische componist Ron Grainer schreef de oorspronkelijke melodie, maar de versie die het publiek bereikte, ontstond door toedoen van de elektronische muziekpionier Delia Derbyshire bij de BBC Radiophonic Workshop.
In 1963 lanceerde de BBC een nieuw sciencefictionprogramma waarvan niemand verwachtte dat het decennia zou standhouden. Doctor Who draaide om een buitenaardse reiziger die tijd en ruimte verkent, vaak vergezeld door een menselijke metgezel. De productie had een leader nodig voordat het eerste seizoen begon met William Hartnell in de hoofdrol.
Ron Grainer kreeg de opdracht het thema te componeren. De BBC Radiophonic Workshop, opgericht in 1958 voor innovatieve geluiden voor radio en televisie, kreeg de taak de muziek te realiseren. Delia Derbyshire leidde de realisatie en paste technieken toe die de simpele partituur volledig transformeerden.
Grainer leverde minimale notatie met aanwijzingen als wind bubble en clouds. Derbyshire bouwde het nummer op uit afzonderlijke elementen, waaronder gefilterde witte ruis en een enkele getokkelde snaar. Ze verbond een keyboard met kalibratieapparatuur om extra tonen te genereren.
Zonder synthesizers of stereomogelijkheden nam het team alles in mono op. Derbyshire beschreef hoe ze geluiden centimeter voor centimeter op tape legde. Geluidstechnicus Dick Mills herinnerde zich dat ze een volledige orkesttextuur noot voor noot opbouwden en de stukken daarna met de hand knipten en weer in elkaar zetten.
De musici verdeelden de compositie in ritme-, melodie- en ornamentlagen. Ze namen elk onderdeel op aparte tapes op en synchroniseerden drie afspeelapparaten om ze te combineren. Deze vroege multitrackmethode was voor die tijd baanbrekend.
Het resultaat diende zeventien jaar als leader van de serie. Latere arrangeurs, onder wie Peter Howell in 1980, introduceerden analoge synthesizers, terwijl componisten als Murray Gold en Segun Akinola verdere interpretaties maakten. De spookachtige kwaliteit van de versie uit 1963 blijft onovertroffen.
Grainer pleitte ervoor dat Derbyshire de credits zou delen, maar het BBC-beleid vermeldde alleen zijn naam. De omroep wilde de medewerkers van de Radiophonic Workshop anoniem houden. Toegewijde kijkers herkenden later haar centrale bijdrage.
Derbyshire herleidde haar interesse in abstracte klanken tot de luchtalarmsirenes uit de Tweede Wereldoorlog. Ze behaalde diploma’s in wiskunde en muziek aan Cambridge. Decca Records wees haar sollicitatie af omdat het bedrijf destijds geen vrouwen in dienst nam.
Ze trad in 1960 in dienst bij de BBC als trainee en verhuisde in 1962 naar de Radiophonic Workshop. Haar samenwerkingen omvatten werk met Yoko Ono en de Royal Shakespeare Company. Ze verliet de BBC in 1973 vanwege de toenemende bureaucratische beperkingen op creatieve projecten.
Derbyshire bleef privé muziek maken, maar trok zich grotendeels uit de openbaarheid terug. Ze overleed in 2001 op 64-jarige leeftijd, vier jaar voordat de serie terugkeerde met Christopher Eccleston als de Negende Doctor.